Günəşin olmaq istəyərdim sənin... Hətta gün işığın... Hətta səhər üzünə vuran ilk işıq olmaq istəyərdim... Səhər oyandığında ilk məni görməyini, gülümsəməyini istəyərdim...

Pərdələrin arasından sızmağı bacarmış gün işığı kimi gəlib göz bəbəyinə girmək istəyərdim... Sonra özümü görmək istəyərdim göz bəbəyində... Göz bəbəyindəki işıq olmaq istəyərdim…
Sızmaq istəyərdim bütün istiliyim və sevgimlə ürəyinə... Bir anda istilətmək istəyərdim səni... Buz tutmuş heç bir zərrən qalmasın istəyərdim... Elə sızmaq istəyərdim ki, hər çatlaqdan içəri girim, yayılım bir anda... Səni istilədən istilik olmaq istəyərdim…

Bir gülümsəmə olmaq istəyərdim üzünə yayılan... Sən istəməsənsə də gəlib üzünə yapışan bir gülümsəmə... İşıq kimi bir anda bütün üzünü işıqlandıran bir gülümsəmə olmaq istəyərdim...
Çəmənlərə yayılmış bir bədən olmağını istəyərdim... Belə arxa üstə uzanmış, qollarını açmış , göydəki buludları qucaqlayan bir bədən... Burnuna xoş ətirli torpaq qoxusu gələrkən sən gülümseyəsin istəyirəm həyata...

Sonra buludların arasından sızan günəş işığın olmaq istəyərdim yenə... Sızıb sevincin olmaq istəyərdim… Dodağının kənarındakı o qıvrım olmaq istəyərdim... Həyata lağ edən lağ-lağaçı qıvrım... Elə bir qıvrım ki həyat sənə toxuna bilməsin, sənə kobud rəftar edə bilməsin səndən qorxsun...
Dodağının qıvrımındakı işıq olmaq istəyərdim... Tez səndə olmaq üçün, işıq olmaq istəyərdim… Rəngin olmaq istəyərdim sənin… Qəhqəhən olmaq istəyərdim... Ağızından çıxan böyük bir qəhqəhə olmaq... Düşünmədən, idarəsiz, qəflətən, gurultulu, günlər boyu sürən bir qəhqəhə... Sevincin olmaq istəyərdim sənin... Heç bitməyən sevincin…
Dodağının qıvrımındakı işıq olmaq istəyərdim... Tez səndə olmaq üçün, işıq olmaq istəyərdim… Rəngin olmaq istəyərdim sənin… Qəhqəhən olmaq istəyərdim... Ağızından çıxan böyük bir qəhqəhə olmaq... Düşünmədən, idarəsiz, qəflətən, gurultulu, günlər boyu sürən bir qəhqəhə... Sevincin olmaq istəyərdim sənin... Heç bitməyən sevincin…