Sevdiyimi anladim. Hemin gun sene en yaxin oldugum gun idi. Menim uchun chox dogma idin. Seninle birlikde olmaq, birlikde gezmek, sohbet etmek uchun her an muxtelif behaneler uydururdum. Seni her sheye qisqanirdim, havaya , suya, hetda senin ozune bele. Bir nece defe bu hislerimi seninle bolushmek istemishem. Cesaret ede bilmedim. Mene inanmayacagini dushundum. Seni ebedileshdirmishdim, sen menim uchun elchatmaz idin. Sene yaxin olmaq, senle sohbet etmek uchun sevgimden bele imtina etdim. Sevgimi qelbime gomdum. Sevgimi etiraf etseydim seni itire bilerdim. Senin bele hislere onem vermediyini, senin uchun sevgi deye bir hissin olmadigini dushunurdum. Bu gun bele sene olan hislerimi achiqlaya bilmirem. Senin menden uzaqlashacaghini, menim dostluq munasibetimize xeyanet etdiyimi dushunmeni istemirem. Hemde en esasi bunlari sene demeye cesaret etmirem.
Bax ezizim... Senden xebersiz bashlayib bu sevgi, sensiz davam edir. Amma sensiz bitmesini istemirem. Bilmirem ne edim. Belke butun buyazdiqlarimi sene deyim??? Mene en yaxshi halda sene qardash gozu ile baxiram deyeceksen. Bax o gun heyatin menasi menim uchun hech olacaq.
Belke de sene qarshi olan hislerimi anlamisan. Butun bu hislerimi anlamagini isteyirem, sene deyecek gucum yoxdur. Anlamani ve mene yardim etmeni gozleyirem. Bilirem chox shey isteyirem, ama sene chatmaq asan deyil....