hichqirdi:

- Ata, yasemenimiz chichekleyib, Kamran deyir menimdir.

- Kamran qelet eliyir.

- Qeleti Rehman eliyir, onu men... - Kamran sozunu bitire bilmedi, chunki Rehmanin atasi onu nece iteledise, ushaq arxasi uste serildi, amma tez de qalxdi, onun yaxasindan yapishib dartishdirdi.- Yasemen menimdir! Menimdir!- Onun hichqirigina anasi da bayira chixdi. Anasini gorende Kamran Rehmanin atasinin yaxasini bir az da berk dartishdirdi ve koyneyinin alt duymelerini qopartdi.

Rehmanin atasi Kamrani ellerini yaxasindan qoparib iteledi. Kamran tezeden yere serildi ve dodaqlari yarildi. Ushaginin agzini qanli goren ana ireli shigidi:

- Biqeyret! Ushaga el qaldirirsan? Onu tek gormusunuz? Vicdan Hesenin nevesine el qaldirirsiniz? Vallah, qadinligimla sizin haminizi baltalayaram! Dayan, saqqalli biqeyret, qoy onun atasi, babasi gelsin, gorum onlara ne cavab vereceksiniz!

- Atasi da gelsin, babasi Hesen de, onun babasi da! Menim hech kesden qorxum yoxdur! Mene de ermeni bashi kesen Alish deyerler!

- Sen ermeni bashi kesen yox, meyid alverchisi olubsan! Binamus, biqeyret olubsan! Bizimkilerin meyidini ermenilerden alib ozumuzunkulere satibsan, onalarinkini o terefe.

- A bala, hech neden araya dava salmayin, neche ilin qonshusuyuq! Alish, sen de ushaq davasina qoshulma!

- Dede, bu, ushaq davasi deyil, prinsip meselesidir. Oglum boyuyur, buyun-sabah evlenecek. Belke ona burda ev tikdirdim, onda onsuz da bu agaci kesdiresi olacam.

- Menim yasemenimi hech kim kesdire bilmez!

- Men kesdirim, siz de baxin.

- Baxariq!-Kamran ona yumrugunu gosterdi.

- Kes sesini, kuchuk!

- Kuchuk senin oglundur! - Kamranin anasi qapidaki baltani goturende Alishin anasi qishqirib oglunu icheri apardi. Alish dartinib elemedi...

* * *

Kamranin atasi Teymur ishden yorgun-argin gelmishdi, berk ac olsa da, choreyini de konulsuz yeyirdi, arvadi bayaqdan ne ise oturdu, amma Teymur eshitmirdi, onun beyninden birce fikir kechirdi- yemeyini tez bitirib,