Hekaye★★★Dava qasirga kimi bashladi-evvelce hech kimin aglina gelmezdi ki, bu, dogrudan da qasirgaya chevrilecek, felaket toredecek, chunki zeif bir dalga idi: iki qonshu ushagin arasinda bash vermishdi, daha dogrusu, onlar terefinden yaradilmishdi.

Sag terefdeki qonshunun ushagi Rehmanin sesi heyetlerin ikisini de bashina goturmushdu:

- Anaaa! Babaaa, yasemenimiz chichekleyib! Gelin, baxin, gorun ne boyda gul achib!

Rehmanin anasi da, babasi da chole chixdilar ve onun yanina gelende heyretlerinden dondular - soldaki qonshunun ushagi Kamran nazik, az qala tamam qurumush gorsenen yasemen chubugunu iki araya basdiranda inanmirdilar ki, o bitecek.

Duzdur, evvelce Rehmanin atasi deyinmishdi ki, o niye agaci bizim evin arxasina basdirir? Rehmanin nenesi aciqlanmishdi ki, a bala, evvela, ora bosh, istifadesiz yerdir, o biri yandan da iki arada basdirir; hem de ne pis ish gorur ki, yasemendir, etri onlara da yayilacaq, bize de!

Bununla da ara sakitleshmishdi. Amma Rehmanin atasi ureyinde, bashqa shey fikirleshmishdi; "qoy basdirsin, boyuyub erseye getirsin, sonrasina baxariq."

-Mashallah! Mashallah! Kim inanardi ki, bu chelimsiz pohre emele gelecek, ustelik, birinci ilinde chichekleyecek! Kamrana halal olsun, bax, eziyyet chekmek bele sheydir, adamin zehmetini yere vurmur.

Rehman kukredi:

- Yox, baba, bu yasemen bizim evin arxasindadir, demeli, menimdir.

Sese-kuye yuxudan oyanib chole chixan Kamran da coshdu:

- Yox, yasemen menimdir.

- Menimdir! - Rehman ona qicandi.

- Onu sen ekmisen? Bu neche ayda sen sulamisan? Dibini sen boshaltmisan? Otunu-alafini sen temizlemisen? Heyvanlar ayaqlamasin, yemesin deye etrafina meftilden hasari sen chekmisen, yoxsa men?

Rehman bu sozlerin qabaginda bir anliga susdu, chunki Kamran haqliydi, dogrudan da, yasemeni eken de, erseye getiren de o idi... Bu arada Rehmanin atasi da peyda oldu ve oglunu doluxsunmush gorende kukredi:

- Noolub? Ne merekedir qoparmisiniz? Ushaq niye aglayir?

Rehman