1. Doğuşdan sonra 1 saat ərzində körpəni döşə qoymaq.
2. Körpəni ana döşünə qoymadan qabaq qida şüşəsi və ya digər süni vasitə ilə qidalandırmamaq.
3. Doğuşdan sonra körpə ilə ananı eyni otaqda saxlamaq.
4. Körpəni döşə düzgün vəziyyətdə qoymaq – ananın yeri rahat olmalı, körpə döşün giləsi ilə birgə döşün areolunu da ağzına tam almalıdır, bu əmməyi asanlaşdırır və körpənin hava udmasını azaldır.
5. Uşaq hər istədiyində onu döşə qoymaq (gün ərzində 8-10 dəfədən az olmamaq şərtilə) lazımdır.
6. Uşağın qarnını su və ya başqa maye ilə doldurmaq lazım deyil. Körpə su içmək istəyəndə onu döşə qoymaq məsləhətdir. Uşaq orqanizmi əlavə mayeyə (suya) isti aylarda və xəstə olduqda daha çox ehtiyac duyur.
7. Əmzik və qida şüşələrindən tamamilə imtina etmək lazımdır. Məcburi halda əlavə qida verdikdə qaşıqla vermək məsləhətdir.
8. Uşağı bir döşü tam əmmədən digərinə qoymaq lazım deyil. Belə olduqda körpə südün daha faydalı və minerallarla daha zəngin hissəsini əmə bilmir ki, bu zaman da körpədə həzm prosesində problemlər yarana bilər. Bir döşü davamlı, sonacan əmmə bağırsaqların mükəmməl işləməsinə faydalıdır.
9. Əmizdirmədən əvvəl və sonra döşü yumaq lazım deyil. Çünki, tez-tez yuma döşün areolunun və giləsinin yağ təbəqəsini aparır ki, bunun nəticəsində döşdə çatlar əmələ gəlir. Döşləri gün ərzində bir dəfə yumaq kifayətdir.
10. Körpənin çəkisini həftədə bir dəfədən çox ölçmək məsləhət deyil. Çünki bu prosedur uşağın mükəmməl qidalanması ilə bağlı düzgün məlumat vermir. Bu ancaq ananın əbəs yerə əsəbləşməsinə səbəb olur ki, bunun da nəticəsində laktasiya azalır və əlavə qidaya əsassız keçidə şərait yaranır.
11. Döşün sağılmasından imtina etmək lazımdır. Düzgün təşkil olunmuş döşlə əmizdirmədə uşağa lazım olan qədər süd istehsal edilir və bu zaman da hər əmizdirmədən sonra döşü sağmağa ehtiyac qalmır. Döşü ancaq ananın uşaqdan ayrı qalmaq məcburiyyəti olan hallarda sağmaq olar.
12. Ananın südü körpənin doymasına, böyüməsinə və inkişafına kifayət edirsə, 6-cı aya