Bir uşağı gələcək olan qardaşına hazırlamaq və ola biləcək qarşıdurmaları önləmək isə ana-ataların əlində...

Uşağımı qardaşa necə hazırlayaram?

Ana-atanı paylaşmaq xüsusilə 0-3 yaş qrupu kiçik uşaqların əsla qəbul etməyəcəkləri bir vəziyyət. Bu səbəblə də qardaş fikri bir çox uşaq üçün bədbəxtlik və qısqanclıq qaynağı ola bilir.

Bir evə ikinci bir körpənin gəlməsi, ailənin böyüməsi bir ana-ata üçün ən böyük xoşbəxtliklərdən biri. Ancaq ilk uşaqları üçün bu vəziyyət çox mənasız, hətta sanki bir kabus mənasına gələ bilər. Çünki onun üçün "qardaş" demək, anasını, atasını, oyuncaqlarını, otağını, yəni hər şeyini paylaşması deməkdir. Hətta unudulacağını, artıq köhnəsi qədər sevilməyəcəyini belə düşünərək ciddi bir zədə yaşaya bilər xüsusilə də 0-3 yaş qrupu uşaqlar. Halbuki bu düşüncələri önləmək, uşağın ana-atanı itirmə qorxusuyla inkişaf etdirdiyi bu qısqanclığın öhdəsindən gəlmək çox da çətin deyil. "Uşağımı bir qardaşa necə hazırlayaram?"

"Uşağı qardaş fikirinə hamiləykən alışdırmaq lazım"

* 0-3 yaş qrupu uşaqlar mücərrəd düşünə bilmədikləri üçün ailəyə bir qardaşın gəlməsi onlar üçün çox mənalı olmağa bilir. Bu səbəblə uşağın qardaş fikirinə hamiləykən alışdırılmalı. Qardaşın nə qədər böyüklükdə olacağından, ehtiyaclarından bəhs edilməli. "Mama yemək, altı dəyişəcək, sən də kömək edəcəksən, dəsmal verəcəksən" ya da "Körpə otağının rənginə sən qərar ver" kimi cümlələrlə məsuliyyət və idarə duyğusu verilməli. Yeni qardaşın gəlməsinin çox gözəl olduğu mesajı verilməli. "Birlikdə oynacaksınız, tək qalmayacaqsan" ifadələri faydalı.
* Körpə doğulduğunda uşağı xəstəxanaya gətirmək də çox mənalı. Ancaq ilk uşağa olan maraq sürməli. Uşaq ikinci plana atıldığı hissinə qapılmamalı.
* İki qardaşın arasındakı fərq üç yaşdan az olunca, ananın sevgisini paylaşdıqları üçün qarşıdurma daha çox ola bilir. 5-7 yaş kimi bir yaş fərqi olduğunda isə ana daha rahatlayır çünki ilk uşaq böyümüş olur. Ancaq bu səfər də qardaşlar arasında qurşaq fərqi olur.