etdirməyə , özünü ifadə etməyə , ehtayaclarını izah etməyə, ətrafında olan insanlar ilə ünsiyyət və qarşılıqlı təsir içərisinə girməyə başlayar. Uşaq ictimai mühitdə ünsiyyətin təməl əsası danışmaq olduğu üçün danışmağı öyrənmək məcburiyyətindədir. İnsanlar tərəfindən sevilmək üçün onları anlamaq onların xəbərdarlıqlarına cavab vermək məcburiyyətindədir. Uşaq ictimailəşmək və ünsiyyətini qurmaq üçün ətrafındakılardan, xüsusiyyətlə valideynlərdən yardım almaq məcburiyyətindədir. Bu uşağın ehtiyaclarını qarşılamaq (yemək, geyinmək, təmizlik, qoruma vs), onun dərdləri ilə maraqlanmaq, onun ilə birlikdə vaxt keçirmək, onu öpmək, oxşamaq, danışmaq, oynamaq vs kimi edilən cəhdlər ilə uşaq sevildiyini hiss etdirərək, onun üçün psixolojik inkişaf meydana gətirməlidir. Bütün bunlardan bəhs etməmizin səbəbi, bizim məsələmiz ilə yaxından əlaqədar olmasından ötəridir.

Uşaq cansız bir varlığın qarşısında , romantik və ictimai xəbərdarlıqdan məhrum , sevgidən və bağlandığı adamdan uzaq ,uşağın danışmasına , baxışına , gülümsəməsinə cavab verməyən , göndərdiyi ünsiyyət və qarşılıqlı təsir mesajlarına cavab verməyən, sərt , soyuq bir cisimin qarşısında qaldığında ( nə qədər səs və görünüş olursa olsun uşaq onları şərh edəcək və qəbul edəcək vəziyyətdə və psixolojik səviyyədə deyil ) bir az əvvəl saydığımız ictimailəşmə və fərdiləşmə və özbaşına inkişaf edəcək və psixolojik istiqamətlərin hamısı əskik və ya qeyri-kafi qalacaq.

Televiziya qarşısında 0-3 yaş arasında həddindən artıq miqdarda qalan (gündəlik 1-2 saatın üzərində ) uşaq , ailədə və xüsusilə də baxım verən adamda yoldaşlıq edən yuxarıda saydığımız digər faktorlar da varsa , ictimai inkişaf, ictimai mühitlərə uyğunlaşma , insanlar ilə maraqlanma , onlara yaxınlıq göstərmə , yaşıdlarına maraq və ünsiyyət ( danışma , mənalı jest və mimikalar , hecalama , səs çıxarma , cümlə qurma vs.) üçün lazımlı olan funksiyaların inkişafında gecikmələr və ya çatışmazlıqlar görülər.

Bütün bu səbəblərdən ötəri körpələr üçün