Belə ki, bu hissin formalaşması zamanı anasını ağlayan görən uşaq yəqin ki, özü də ağlamağa başlayacaq. Uşaq emosiyaları büruzə verdiyi kimi dəqiqiliyi ilə onu qəbul edir. Təbii ki, ilk olaraq ananın emosiyalarından söhbət gedir. Çünki körpə emosiya və hissləri keçirib dərk etməmişdən öncə o, göz kontaktı ilə anasının emosiyalarını özünə hopdurur. Bu isə səs, süd vermə ilə baş verir.

Emosiya palitrası

Təxminən 7-9 aylıq uşaqda emosiyalar müəyyənləşir və çətinləşir: vəziyyətdən asılı olaraq körpə kədər, sevinc, qəzəb və s. büruzə verməyə başlayır. Emosiya inkişafını böyüklərlə ünsiyyətdən götürür, buna görə də valideynlər uşağa daha çox vaxt sərf etməlidirlər.
Bu dövrdə “sosial keçid” formalaşır: körpə ona tanış olmayan vəziyyətlərə düşən zaman anasının və ya digər yaxınların emosional reaksiyasını gözləyir. Məhz bu reaksiya uşağın özünü aparma istiqamətini də formalaşdırır. Məsələn: başqa uşaqla görüşən zaman o, ilk olaraq anasının üzünə baxır. Əgər ananın simasında qəzəb yoxdursa, əksinə gülüş və nəciblik varsa körpə vəziyyəti təhlükəsiz kimi qiymətləndirir.

Özgələrdən qorxu.

6-8 aydan 1 yaşa qədər körpələrdə özgələrdən qorxu hissi yaranır. Hətta nənə, baba da özgələr kimi qəbul oluna bilər. Əgər onları gec-gec görürsə. Ana onlarla hər cür münasibətə xoş emosiya göstərsə də qorxu istər-istəməz yaranır. Qoy yaxınlar inciməsin – bu uşağın psixoloji və emosional inkişafında normal mərhələdir. Düzgün münasibət zamanı həmin reaksiya 2 yaşa qədər tam yoxa çıxır.

Sevinc, təəccüb.
Körpənin emosiyası tək böyüklərlə ünsiyyətdən yaranmır. Artıq 4 aydan sonra sevinc hissləri oyuncağa qarşı da yaranır. Bir qədər sonra isə uşağın öz hərəkətləri ona zövq verməyə başlayır. Tədricən təəccüb hissi də yaranır. Bu o, deməkdir ki, körpədə dərk etmə ehtiyacı yaranıb, o artıq inkişaf edir.
Bir yaşlı körpə artıq gəzməyi öyrənir. Əşyalar və insanlarla ünsiyyət genişlənir. Beləliklə, 1 yaşda artıq körpənin “emosional həyatı” sona çatır və o, yeni mərhələyə