Uşaqlar hər yaşda dost tapmaq potensialına sahibdirlər. Kiçik bir körpə belə bir yaşıdını gördükdə ona yaxınlaşmağa çalışır. Səslər və toxunuşlarla reaksiya verir. Bu zərərsiz toxunuşlar şiddətlənməyə başladığında dostları ilə əlaqəli problemlər də başlamış olur.

“Dostluq göbələk kimidir. Zəhərli olub olmadığı ancaq yedikdən sonra bilinir.” (uzaq şərq atalar sözü)

Uşaq kiçik ikən valideyinlərdən tez-tez eşidilən ”qızımın saçını dartdı”, “oğlum pis sözlər işlədir, yoldaşlarında öyrənib yəqin” ya da “uşağımız başqalarını dişləyir” sözləri məktəb illərinə gələnə qədər şirin xatirə olaraq xatırlanır. Çünki artıq başqa problemlər başlamışdır. Yoldaşlar arasında qruplaşma bu dönəmlərdə başlayır. Qruplar arasında davalar və qısqanclıqlar da bu dönəmin problemlərindəndir. Yoldaşlardan yeni xoş olmayan sözlərin öyrənilməsi də başlanır. Bu dönəmdə bütün qayğıların arasında bir də akademik nəaliyyət qayğısı əlavə olunur və valideyinlər nəaliyyətsizliyi çox vaxt yoldaşların seçimində görürlər. Bu qismən doğrudur. Yoldaşlar uşaqlara və hətta böyüklərə də bizim sandığımızdan daha pis və ya daha yaxşı yöndə təsir göstərə bilər. Yaxşı bir dost insanı doğru yola apara bildiyi kimi yalnış seçilmiş dost da yalnış yola apara bilər. Əgər uşağınızın doslarının ona pis təsir göstərdiyini düşünürsünüzsə problemi həqiqətən dostlarında qaynaqlanıb qaynaqlanmadığını araşdırın.

Çünki doslar nə qədər vacib olsada tək səbəb ola bilməz. Bunun üçün uşağınızla və dostları ilə dost olun! Hətta uşağınızın dostlarının ailələrini yaxından tanımağa çalışın. Bu araşdırma nəticəsinda dostunu uşağınız üçün uyğun görmürsünüzsə bunu uşağınıza mülayim bir dillə başa salmalısınız. Həm də doğru dost seçimində bilgisi olan uşağın səhv etmə ehtimali kiçikdir.

Nəticə etibarı ilə dostluğun sizin nəzarətiniz altında davam etməsi ən yaxşı metoddur. Uşağın yoldaşını evə dəvət eməsi üçün şərait yarada bilər ya da birlikdə ikən nələr elədikləri barədə uşaqdan xəbər ala bilərsiniz. Bu şəkildə sakit