Ana-atanın aralarındakı bəzi mübahisələrin uşağa zərəri yoxdur. Ancaq mübahisələrin ölçüləri əhəmiyyətlidir. İnsanlar anlaşılmazlıqlarını mübahisə edərək həll edərlər. Bu da çox təbiidir. Lakin mübahisə etməkdən kənar, küfr, vurma, qırma, döyüşmə şəklinə çevrilsə uşağın tarazlığını zədələyə bilər. Uşağa çox bir fayda təmin etməyəcəyi kimi hirslilik, hirs növü duyğularını basdırması, nəzarət etməsi lazım olduğu zamanlarda pis bir nümunə təşkil edəcək. Uşağın özünü qoruyan, baxımını təmin edən kəslərin idarəsini itirdiyini görməsi, etibarını itirməsinə və narahatlıq duymasına səbəb olacaq. Bu cür nümunələr ilə qarşılaşan uşaqda; çaxnaşma, qorxu, bəzən də kabuslara rast gəlinə bilər.

Bu cür davranışlar ilə qarşılaşan uşağa "heç bir şey yox" demək, şərh etməmək, bildirməməyə çalışmaq uşağı sakitləşdirməyəcək, əksinə şərh etmədiyiniz üçün düşündüyü, xəyal edəcəyi şeylər bəlkə də daha pis olacaq. Digər bir istiqamətdə anlaşılmazlıqlarınızı onun anlayacağı, ancaq gerçəkləri söyləyərək izah etmədiyinizdə ikiliklərlə dolu bir dünyada yaşamağa yönələcək. Mübahisələrdən kənara gedən anlaşılmazlıqlar nəticəsini "evi ayırma ölçüsünə gəlindiyində" uşağınıza aranızdakı anlaşılmazlığın ciddi olduğunu ifadə etməniz lazımdır. Saxladığınız təqdirdə daha sonra edilən şərhləri anlamaqda çətinlik çəkəcəkdir.

Pozulan evlilikləri, yaxşı-müsbət kimi göstərməniz irəlidə uşağınızın qarşılaşacağı hadisələrə qarşı etibarsız olmasına səbəb ola bilər. Deyək ki; yoldaşınızdan müəyyən bir müddət anlaşılmazlıqlarınızı aradan qaldırmaq və ya düşünmək üçün bir müddət ayrı yaşamağa qərar verdiniz. Yalnız bunun sizin və yoldaşınız arasında bir anlaşılmazlıq olduğunu bəzi qərarlar almaq üçün zamana ehtiyacınız olduğunu, ayrı yaşayarkən bu anlaşılmazlıqlarınızı həll etməyə çalışacağınızı bəlkə təkrar xoşbəxt bir ailə ola biləcəyinizi söyləyin. Bu anlaşılmazlıqların səbəbinin özünün olmadığını vurğulayın.

Cütlər arasındakı ayrılıqlar bəzən də xəstəlik və ya alkolizm ilə əlaqədar mövzularda