SEVGIYE EHTIYACI OLAN
UWAQ.

Ata ve anasindan sevgi
gormeyen kicik bir qiz
anasiyla yol gederken
birden dayandi. Yagiw
damcilariyla islanan
gozluyunu cixardaraq
baxdigi wey, atasiyla
birlikde velosipedde geden
bir bawqa qiz uwagi idi.
Velosipedin arxa
terefindeki dowek uzerine
oturan qiz, duwmemek
ucun atasina mohkem-
mohkem sarilmiw ve
soyuqdan cehrayilawan
yanaqlarini onun kureyine
soykemiwdi. Adamin
herden-bir yana donerek
soylediyi sozler, kicik qizi
guldururdu. Sekideki qiz
velosipedin arxasindan
baxarken, anasi veziyyetin
ferqine varib: "Evdekiler
catmirmiw kimi gozun hele
velosipedlerde" -deye
aciqlanir. Amma
beyendinse atana ondan
da aldiraram.
Kicik qiz yumwaq bir
sesle: "Velosipede deyil qiza
baxmiwdim" -dedi.
Anasi qizina
hirslenerek: "Yoldawlarin
bu havada mektebe
gezerek gedir, halbuki atan,
iwe gederken de olsa, nece
deqiqesini ayirib seni
mawinla getirir."
Qizin gozu yene
velosipedde idi. Qadin lag
bir reftarla: "Istesen atan da
seni velosipedle getirsin.
Ne de gozel yarawar ele
deyilmi?" -deye davam etdi.
Kicik qiz inci deneleri kimi
suzulen goz yawlarini
anasindan saxlamaga
caliwaraq: "Cox isteyerdim,
ana. Belke de belelikle
atama berk sarilardim" -deye cavab verdi.