Nə anlamadım bitdimi? İndi o xəyallarımın hamısı xəyal olaraqmı qaldı? Yəni indi
mənə yaşıl gözləri ilə baxan bir qızım olmayacaqmı, Mənə oxşayan? Baxmayacaqsan
mənə birdə biraxmayacaqmış kimi? Ağlamayacaqsan getmə deyib? Qarşı cıxmayacaqsan mənə?
İsdədiyim olmadı mənim. Mən belə isdəmədim. Mən, səni isdədim. Mən
"Bizi" isdədim. Biraz daha qalsaydın da həyatı biraz daha zəhər
etsəydin mən. Olmazdı he? Son dəfə gözlərimə baxmazdınmı?
Nəysə olsun artıq nə olacaqsa. Al məndən mənə nə verdinsə amma
burax beynim məndə qalsın. Ya da al onu da al xatırlamayım gedişini.
Amma mən gözlərini isdəyirəm. Hə birdə buz kimi havada məni
isidən gülüşünü. Burax bunlar mənim olsun. Mən isə təkrar sənin. Baxma
elə geri gəl. Geri gəl nə sən darıx nə mən bitsin bu ayrılıq.
Gözlərimiz yenı qovuşsun bir-birinə hec ayrılmayacaqmiş kimi. Yenə ağlayaq
birlikdə amma bu səfər xoşbəxtlikdən. Ya da gəlmə...
Sənsiz dayana bilmirəm amma səni də isdəmirəm. Nece deyim bilmirəm amma
belə deyirəm: Məni yalnız burax bu həyatın icində amma səndə ol
mənimlə. Hə başa duşmərsən sən bunu. Nə səni isdəyirəm nə
sənsizliyi. O, sevdiyim üzünü bir dəfə görsəm ya təkrar
qacaram ya da üstünə yüüyürərəm, ezib kecərəm. Mən yaşamaq isdərkən, sən
məni anlımın ortasından vurdun. Ağlıyım gülüm bilmirəm hec,
ölümüm sənin əlindən olduğu üçün sadəcə gözlərini xatırlayıram hə birdə
tərk edib getdməyini. Birdə xəyallarımı, o işə yaramaz xəyallarımı.
Sənsizliyi xatırlayıram, sonra yalnızlığ gəlir ağlıma Və sonra BİZ. Məgər
nə çox şey yaşamışıq biz xatirələrə sıxmayan. Məgər nə qədər də sevmişik
bir-birimizi. Məgər həqiqətəndə mənim həqiqətim sənmişsən.
Və gözlərin imiş. Əgər sən bu sətirləri oxuyarkən mən hələ də yaşayiramsa bil ki,
hələ də bir ümid var icimdə. Bil ki, mən hələ də gözləyirəm səni. Həyatı mənə
zindan etsəndə sevirəm səni. Kəlimələr artıq boğazıma düyümləndi.
Danışmaq isdəyirəm amma sözlər çıxmır ağzımdan. Sən deyirəm və
susuram. SƏN..Bax yenə olmadı, yenə deyə bilmədim. Bu sənə