müsibət baş verərsə, onun qarşısında səbir edər. Əgər bəlalar ona hücum edərsə, onu sındırmaz. Əsir olsa da, rifah əvəzinə ona çətinlik gələrsə, Həzrət Yusif (ə) kimi olar. Onu qul etdilər və əsir etdilər, azadi olmasını ləkələmədi. Quyunun qaranlığı və qorxusu ona ziyan vurmadı. Allah ona minnət qoydu və onu bəndəsi etdi. Allah onu rəsulu etdi və onun vasitəsilə ümmətinə rəhm etdi. Səbirin ardınca xeyir gələr, ürəyinizi səbirə verin ki, əcr qazanasıız”.

İmam Baqirdən (ə) gələn hədisdə oxuyuruq: “Behişt - xoşagəlməyən hadisələr və səbir arasındadır. Hər kim dünyada xoşgəlməz hadisələrə səbir edərsə, behiştə gedər. Cəhənnəm isə ləzzət və şəhvət arasındadır. Hər kim şəhvət və ləzzət dalınca gedərsə, cəhənnəmə gələr”.

Bu hədislərdən belə nəticəyə gəlmək olur ki, hər kim vəzifələrinə əməl edər və haramları tərk edərsə, dünya rahatlığını axirət çətinliyindən üstün hesab edərsə, behiştdən uzaq olar. Cəhənnəmə yaxınlaşar.

İmam Sadiq (ə) buyurur: “Biz səbirliyik və bizim davamçılarımızın səbri bizdən çoxdur”. Dedilər: “Necə davamçılarının səbri sizdən çoxdur?” Buyurdu: “Ona görə ki, biz bilərək səbir edirik və davamçılarımız bilmədiklərinə səbir edərlər”.

Biz Əhli-beyt (ə) davamçılarının vəzifəsi budur ki, səbirli olaq. Həm itaətimizə qarşı, həm müsibətlərə qarşı, həm də din rəhbərimizin bizə əmr etdikləriə qarşı. Çünki Allah səbir edənləri sevər.

Allah Təala buyurur: “Allah səbirlilərlədir.” (“Ənfal” 46).

Uca Allah bizi səbirlilərdən qərar