qurtardı. Atam qoymadı bu yolu tutum. “Şairlik, ədiblik kişi peşəsidir”—dedi və məni
həkimliyə sövq etdi.
Beş aydır tibb institutunda oxuyuram. Bura daxil olduğumdan narazı deyiləm.
Həkim də insanlara bəxş elədiyi əlavə ömrün müəllifidir. Dünyada bundan şərəfli nə var ki?!
13
Dərya ilə tanış olduğumuz bir aydır. Bu müddət ərzində hər gün görüşə bilməsək də, mütləq
zəngləşirik. Atamın qorxusundan cəmi üçdəfə gəzməyə çıxmışıq. Onda da yarı ürəyim evdə qalıb.
Indi Dəryasız darıxıram. O mənimçün ən əziz, doğma bir adama çevrilib. Institutda mühazirələr
zamanı tez-tez yadıma düşür. Evə gələndə də həmişə qulağım səsdə olur. Elə bilirəm bu dəqiqə
arxadan onun səsini eşidəcəyəm: “Könül!..” deyə məni çağıracaq.
Fəzilə diliyanmış, bizi kinoda gördüyünü fakültəmizdə qızların çoxuna danışıb.
Eh!.. Qoy hamıya yaysın! Əvvəl-axır hər şey aşkara çıxacaq.
Sevmək cinayət sayılsaydı, gərək bütün bəşəriyyət mühakimə olunaydı!
14
Adam məhəbbətin qədrini araya hicran düşəndə bilir. Bir həftədir dəli kimiyəm. Evə gəldimmi,
otaqlarda vurnuxuram. Dəryanın yolunu gözləyirəm. Moskvaya rəssamların, heykəltəraşların
müşavirəsinə gedib.Hesabla gərək ya sabah, ya biri gün qayıtsın. Təyyarədən evən təki mənə zəng
çalacaq.
Yaxşı ki, bir yol telefonla danışmışıq... Amma məni nigaran qoyub. Əlcəklərini yadından çıxarıb
aparmayıb. Bu səhər elə ona görə radioya qulaq asdım. O tərəflərdə möhkəm şaxtadır. Moskvanın
qışını mən də görmüşəm... Mağazalardan əlcək tapmasa, barmaqları donacaq Dəryamın.
Srağagün telefonla soruşdum:
“Oralar çox soyuqdur?”
Cavab verdi: “Onu mən bilmərəm, Könül!”
Xəbər aldım: “Niyə?”22
Dedi: “Çünki məni sənin məhəbbətin isidir!..”
15
Bütün günü Dəryasız Dərya ilə oldum. Yalqız vaxtlarımın həmsöhbəti bənövşəli dəftərimi qarşıma
qoydum, xəyalımda təqvimin otuz beş vərəqini geri çevirdim, yanvarın on altısına qayıtdım. Dərya
ilə başlanan tanışlığımızı incəliklərinə qədər ürək dolusu fərəhlə xatırlaya-xatırlaya ağ səhifələrə
köçürdüm.
Mülayim bir