. Həyalı, ismətli qız da valideyninin rüsqəti olmadan, özyanından durub deyərmi:
“Ay filankəs, ölürəm dərdindən, elçi göndər, al məni?”
...—
—Elə bizimki də utancaqlıqda ondan geri qalmaz.
...—
—Başına dönüm, sabaha qoyma! Elə bu axşam işdən qayıdıb, çörəyini yeyəndən sonra kişiyə çatdır.
Xeyir işi uzatmazlar. Könül ki, razılığını verdi, ertəsi günü arvadlar sizdədir, inşallah. Indi qızım da
gəlmək istəyirdi, qoymadım. Oturub evdə məni gözləyir.
...—32
—Yox. Atası hələ bilmir. Eşitsə, dəli olacaq.
...—
—A... heçdeyərəm ona... Niyə ovqatını təlx eləyim...
Kreslonun səsindən başa düşdüm ki, Qönçəbəyim qalxdı, getməyə hazırlaşır. Mən tez dərman
şüşəsini götürərək, dəhlizə çıxdım. Qapını açıb, təzədən örtdüm. Özümü elə göstərdim ki, guya
içəri indicə girmişəm, paltomu asıram..
—Qızcığaz da evdə nigarandır, gedim yavaş-yavaş...—deyən Qönçəbəyim məni görcək söhbəti
dəyişdi:—Könül, göyçək balam, gəldin? Necəsən?
Boynumu qucaqladı, üzümdən öpdü. Anam kənarda dayanıb, məlul-məlul mənə baxdı.
—Ay qız, atan niyə qoyur, bu arvada soyuq dəysin? Çöldən-zaddan tapıb onu? Mənimki gecə
səhərəcən on dəfə durub üstümü basdırmasa, gözünə yuxu getməz...Hə.. Bəs necə... Mərmərdən
bəyəm iki dənədir?
—Bu sözləri atama deyin, Qönçəbəyim xala.
—Atana da deyəcəyəm! Dayan.. o saqqalı ağarmışla hələ çox işim var...—Arvad nəzərləri ilə məni
oxşadı.—Namxuda, maşallah, yaxşısan.Saçını da indi belə daramısan, hə? Nə olar, dəbdi də. Yaraşır
sənə. Eşitdim anan naxoşdur, gəldim ona dəyim.. Dərmanını da almısan? Baxım görüm nə yazıb
həkim. “Infuzi radtsiye altee”—gündə üçxörək qaşığı. Razyana suyudur da.. Yaxşı, mən gedim, bir
azdan Eminciyəzim işdən gələcək...
Qönçəbəyim çıxanda anama dildə:
“—Mərmər, canından muğayat ol”,—desə də, başını əsdirərək göz-qaşla anlatdı ki: “Axşam kişi ilə
danışmağı unutma.”
20
.ıDərya maşını böyük bir həyətin darvazasından ərklə içəri sürüb, küncdə saxlad ...
—Çatdıq,—dedi.
Aşağı endim. Yenə onun qara eynəyini taxmışdım. Liftlə beşinci