gəlirmi, Könül!—deyə oradan çıxardığı balaca, qırmızı qutunu gülə-gülə gətirib,
qarşımda açdı.—Moskvadan üzüyünü almışam, ancaq bilmirəm barmağına necə olacaq...35
Mən utandım, başımı aşağı saldım. Dərya sol əlimi qaldırıb, əvvəlcə dodaqlarına yapışdırdı, sonra
ehmalca üzüyü barmağıma taxdı.
—Yaxşıdır. Çox mübarəkdir.
Danışmadım.
—Bəyənmirsən, Könül?
Üzümü kənara çevirdim. Yanımda əyləşdi.
—Təbrik edirəm səni,—dedi və qolunu boynuma saldı. Çəkinmədim. Bir də gördüm ki..
emalatxanadakı heykəllər başıma fırlandı... Bəbəklərimdən qopan qığılcımlar ətrafımda ulduzlar
kimi cövlan elədi. Çırpınmaq istədim... Lakin vaxtı ilə biləyimi yandıran odlu dodaqlarının
təmasından bu dəfə qəlbimə elə sərməstedici ləziz bir duyğu süzüldü ki, bu nubar busənin təşnəsi
kimi əzalarım sustaldı və başım ixtiyarsız halda divanın mütəkkəsinə düşdü.
—Dərya... neyləyirsən...—dedim. Ancaq müqavimət göstərməkdə aciz qaldım. O, yanaqlarımı
ovuclarında bərk-bərk sıxaraq buraxmadı, təkrar-təkrar insafsızcasına şəhvətli öpüşlərə qərq etdi
məni.
Iradəmin ehtirasa təslim olduğuna görəmi, yoxsa məsrurəliyimdənmi—bilmirəm, gözlərim doldu,
ağladım. O isə məni pişik təki tumarlayıb güldü. Sonra saçlarımı arxaya hamarlayaraq öz dəsmalı ilə
islanmış kirpiklərimi quruladı.
Mən hıçqıra-hıçqıra, küskün ədada şikayətləndim:
—Bir də belə kobud rəftar eləsən,—dedim,—səni danışdırmayacağam...
O da sözümə zarafatla cavab verdi:
—Bir də öpməyə etiraz eləsən, mən inciyəcəyəm. Çünki bu mənə inamsızlıqdır.
Eh!.. O gün Dəryadan heçayrılmaq istəmirdim. Məhəbbətlə dolu ürəyim elə asudə döyünürdü ki...
Evə gəlib öz otağıma girincə divardan asılmış oyuncaq meymun gözümə sataşdı. Yaxınlaşıb
quyruğundan dartınca, mıxdan qoparaq yerə düşdü. Qaldırdım, baxdım. Ancaq daha ordan
asmadım. Aparıb yazı stolunun yeşiklərindən birində gizlətdim.
5-ci hisse
21
Çıxılmaz vəziyyətdə qalmışdım. Atam, anam, Qönçəbəyim, əri... Hamısı bir fikirdə idi: məni Eminə
nişanlasınlar. Oğlan etirazımı bilib qırağa