q istəyirəm.
Mən onun ləzzətini başqa sayaq istəyirəm.
Ver içim, sərxoş olum, sübhə kimi nəşələnim,
Qoy bu meyxana görünsün baş-ayaq istəyirəm.
Bilmirəm əsrimizin kimdir Ömər Xəyyamı.
Onu çoxdan gəzirəm, bircə soraq istəyirəm...
Arvadı təhdidedici bir tərzdə Mirzə Muxtarı süzdü:
—Əlini döşünə qoy! Bu gün dilinə də vurmayacaqsan!
Kişi dərhal valın o biri üzünü çevirdi:
—Inanırsız ki, toy gecəsindən sonra hələ özümə gəlməmişəm,—dedi və keçib atamla, Dərya ilə
görüşdü. Arvadı arxadan qanlı-qanlı ona baxaraq ayaq üstdən söyləndi:
—Adamın ətəyini nə qədər dartarlar?!
Mirzə Muxtar bu dəfə özünü sındırmadı:
—Eh! Rəhmətliyin qızı, mən qızışanda ətəyimi yox ey... lap pencəyimi dart çıxar əynimdən,
dayanan deyiləm!—deyə qonaqların yanında kişiləndi.
Ər-arvad küsülülər kimi aralı əyləşdilər.
Stola bir neçə nimçə xuruşlu ət, toyuq, qovurma düzüldü. Sonra da böyük buludda buğlanabuğlana zəfəranlı plov gətirildi.45
—Bismillah eləyin,—deyə anam özünə yer axtaranda, atam onu səslədi:
—Mərmər, o tərəfdən fırlan gəl bura. Kişinin malı göz qabağında gərək.
Dayıdostum zil səslə dilləndi:
—Tamada Mirzə Muxtar!
—A... sən nə danışırsan?! Istəyirsən yenə o gecəkinin gününə düşsün!—deyə gileylənən arvad ərinə
sarı dönərək gözlərini ağartdı.—Farağat otur!
Dayıdostum dilini saxlamadı:
—Bu axşam şampanski içər.
Mirzə Muxtar təklifin ikinci yarısı ilə razılaşmadı.
—Xeyr, elə bacarmayacağam. Tərki adət bə mövcibi mərəzəst. Qadın deyiləm ki. Mən araq
vurmasam, dəmlənməsəm, məclisi apara bilmərəm. Eşitməmisiz, rəhmətlik Əliağa Vahidin arifanə
bir sözü var:
Baş ki, ayıq oldu, onu kəs tulla dibindən.
Arif ona derlər ki, çıxa vodkə cibindən.
O, bu məsəli çəkməklə, tamadalığa həqiqətən ləyaqətli olduğunu nümayiş etdirmək istədi.
Atam ərklə Mirzə Muxtarın qədəhinə araq süzdü:
—Dur görək!
Arvadı fısıldadı, ancaq dinmədi.
—Doldurun badələri, əziz yoldaşlar,—deyə Mirzə Muxtar bir “himə” bənd imiş kimi əlüstü dikəlib
nitqə başladı. Lakin boğazını tez yaşlamaq üçün