əvvəlki sağlığı çox uzatmadı. Sonra cibindən kibrit
çıxarıb, süfrədəki bütün şamları yandırdı, zalın işığını keçirdi. Hamını ayağa qaldırdı. Divarlarda
adamların nəhəng kölgələri titrədi. Üzümüzə gələn baharın şərəfinə içdik.
Arvadı Mirzə Muxtarın qabağındakı qədəhi götürüb kənara qoydu:
—Daha bəsdir!
—Sən nə danışırsan, rəhmətliyin qızı. Atalar deyib: Bir əsil qaydadır. Iki cana faydadır. Çıxdı üçə
vur beşə. Beşdən sonra araq nədir, say nədir. Az gileylən. Zövcəsi deyingən kişinin saqqalı tez
ağarar...—O, süfrədəki füjerlərdən birini doldurub nimçəsinin böyrünə söykədi.—Qorxma, iki
öynəyə içəcəyəm.46
Arvadı bezgin bir əda ilə çiynini qaldırıb yerində fırlanaraq arxasını ona çevirdi.
Atamı məclislərdə dinən görməmişdim. Ancaq bu axşam o da danışdı. Həm də Dəryaya müraciət
elədi:
—Bizim gözümüzün ağı-qarası bircə qızımız vardı. Indi oğulsuz da deyilik. Sən əziz balamızsan!
Mən də, anası da Könülü həmişə canımızdan artıq sevmişik, gecə-gündüz başının üstdə əsmişik. Söz
yox ki, bu gündən həmin qayğı ikiyə bölünəcək... Səndən, oğlum, yeganə xahişim budur: çalış ki,
Könülün bu evdən apardığı ən qiymətli cehizi olan xoşbəxtlik itməsin.
Dərya qalxıb atamı öpdü. Bu o deməkdi ki, sözlərinə əməl etmək borcumuzdur. Kişilər qədəhlərini
cingildədib içdilər.
Mən pianoda “Səməni” rəqsini çaldım. Qadınlar əzilə-büzülə oynadılar.
Mirzə Muxtarın kefi kökəlmişdi. Boşqablardan birini götürüb qulağına söykədi. Arvadına üz tutaraq
oxudu, bizi o ki var güldürdü:
“Çəkdi yarım qapazı keçdi papağım gözümə.
Bir qədər keçdi, qərəz zor ilə gəldim özümə...”
,Məclis axşamdan xeyli ötmüş dağıldı. Uzaqda yaşayanları Dərya maşınla aparıb evlərinə qoydu ...
dalımca yenə anamgilə qayıtdı.
O gecə yatanda özümü elə asudə hiss edirdim ki...
Birdən Emini xatırladım, halım dəyişdi. Sonra tez də unutdum və şirin yuxuya getdim.
6-ci hisse
28
Səhər qocalar, qarılar deyirdilər, saat on ikidə il quzu üstdə təhvil olacaq. Sevinirdilər. Güya insanlar
əmin-amanlıqla yaşayacaq,