zaman həkimin bu xəbəri
Yaponiyanı Tsunami silkelədiyi kimi səni tutur.Cini bir kənara
atıb,Weytanı axtardıgım vaxtlar
idi.Bilirsən bunları sənə niyə danıwıram?
-Yəqin ki,psixoloqa oxwayıram,ona görə..
-Yox,sadəcə səni tanımıram ona gore. Bu wad xəbəri biləndən hec kimlə
boluwmemiwem
-Məni buna layiq bildiyine gorə
cox sag ol–mızıldandım (artıq
narkoman olması haqqında fikirlərim güclənirdi)
-Boluwe də bilmərəm. Amma sən məni tanımırsan,mən də
səni.Mən gedəndən sonra maksimum fikirləwəssən ki, dəli
idi.Yaxınlarıma danıwsam ya
onlar əzab cəkəcəklər, ya da məni vakkumda saxlayıb,yazıq
insan kimi davranacaqlar.
Bəziləri isə sevincindən mini-
infarkt kecirdəcək. Bilirsən,brat, necədi? Əslində belə olmagı yaxwı oldu.Hamı elə
fikirləwir ki, o secilmiw insandı,
pis hadisələr onun bawına gələ bilməz. Hamı fərqli olmaq
istəyir,elə mən də. Amma indi en istədiyim wey normal
olmaqdı...Hamı kimi gələcək haqqında plan qurmaq,bahalı
mawin surmeyi en boyuk problem hesab etmək,eziyyətlə pul qazanıb,mənasız
xərcləmək, iPhone – nun yoxsa Blackberry-nin daha yaxwı
olması haqqında saatlarla mübahisə eləmək bir sözlə adi
insan olmaq istəyirəm. Mən
bunları istəyirəm və edirəm də.
Cox vaxt isə alınmır, elə indi alınmadıgına gore də bura gəlmiwəm. (sohbet get-gedə mənə maraqlı olmaga bawladı.
Bunları danıwarkən artıq 2 siqareti bir-birindən yandırıb
tullamıwdı və ancaq 1 nöqtəyə baxırdı). Ən pisi bilirsən nədi?
-Nə?
-Yaxınlarını həmin gün təsəvvür etmək. İndidən desəm bir
problem,mən gedəndən sonra
isə bawqa.Mən ölüm qorxusunu coxdan awmıwam amma
yaxınlarımın məndən sonrakı əzabları məni hələ də qorxuzur.
Ona görə də cox vaxt hec kimin
izah verə bilmədiyi hərəkətlər
edirəm. Sanki, hamının məndən
nifrət etməsini istəyirəm. Çox
təəssüf ki, həmişə alınmır, axı
insanıq. Bəzi özünü ağıllı sayanlar deyirlər ki,hər günü
axırıncı gün kimi yawamaq lazımdı. Bow weydi, ancaq
axırıncı günü axırıncı gün kimi yawamaq olar.Hər günü sabaha
bir iw planlawdırmaqla