Mən ağlamıram içim aglayır..Mən ağladıqca buludlarda coşub daşır...Her şey ...Buludlar bele seni xatırladır...Xəstə insanın sağalmağı istədiyi kimi istəyimsən...Əzrailin öldürməyi sevdiyi kimi...Sevgimsən...Səni sevmədən nəfəs ala bilmirəm...Bir damla suya möhtac qalan torpağam....Günün istisində quruyub əzilən bir otam...Axı sən yoxsan...Məndə yox oluram...Sevmirəm deməyə dilim gəlmir..Sən deyə deyə içim əriyir...Sesini qoxunu bəlkədə unuduram...Amma sevgini əsla unutmaram....Sevgilim bir bilsən nə qədər darıxmışam..Sənə çoooox möhtacam...Sənsiz özümü sanki bir yox sanıram...Arzum diləyim məhəbbətim...Sənsiz nəfəs almaq çətin gəlir...Sənsizlikdə oyanmaq əzab verir...Ağlayıram ve sakitləüirem gizlin yerdə..Səsimi heç kəs eşitməsin deyə...Axı mən qürurluyam...Ağlamamalıyam...Bax yenədə sevgimə qalib gəklə bilmirəm...Hələdə yaşlar axır gözümdən...Bu nə ilk ne son gecəm belə...Hər gecəm eynən sessizcə......SəNSiZ SeVGiSiZ...Səni çox sevirəm...
Sənsiz günlərə alışa bilmirəm...
Sənsiz deməyə üreyim dözmür...
Yoxluğunda keçməz inan bu ömür...
Kaş ki bir daha səni görə bilsəm..
Kaş ki son dəfə səni sevirəm desəm...
Kaş ki son dəfə yağışda öpə bilsəm..
Son dəfə gözlərinə baxsam...
Bəlkədə həqiqətlərə alışsam...
Bu qədər ağlamaram...