Həyatdan şikayət etmək lazım deyil. Əgər həyatınızda bir problem varsa və siz onun qarşısında acizsinizsə, mənim fikrimcə günah sizin özünüzdədir. Bunun öhdəsindən asanlıqla gəlmək olar. Əsas iradə, dözüm və özünə inamdır. Bu gün qısa bir hekayə oxudum, çox xoşuma gəldi, sizlərlə də paylaşıram, oxuyun və özünüz qərar verin.
Demək bir gün həyatdan şikayət edən bir qız olur. Həyatın dözülməz olduğunu düşünür. Mübarizə aparmaqdan yorulur. Bir problem qurtarmamış başqası ilə üzləşir. Atası qızının bu halını görür və ona dərs verməyi qərara alır. Qızın atası aşbaz olur və qızını mətbəxə aparır. 3 qab götürüb ocağın üzərinə qoyur.
Su ilə doldurduqdan sonra altını yandırır. Su qaynamağa başlayanda bir qaba yerkökü, ikincinə yumurta, o irisinə isə qəhvə tumları atır. Qızına bir kəlmə də demədən gözləməyə başlayır. Qızı heç bir şey başa düşmədiyi üçün sakitcə baxır və bu işin nə ilə qurtaracağını bilmək istəyir. Ancaq o qərəd səbrsiz olur ki biraz keçməmiş sual verməyə başlayır. Atası dinmir. 20 dəqiqə sonra ata qabların altını söndürür və yerkökünü çıxarıb bir qaba qoyur. Sonra yumurtanı çıxarır. Və nəhayət sonda qəhvəni götürüb bir fincana süzür. Üzünü qızına tutub deyir:
- Qızım nə görürsən?
- Yerkökü, yumurta, qəhvə deyə qız saymazcasına cavab verir.
- Bir az yaxından bax! deyir atası… yerkökünə toxun…
Qız deyiləni edir. Yerkökü yumşalmışdı.
- İndi də yumurtaya bax!
Yumurtanın qabığı əvvəlkindən də bərk idi.
- İndi də qəhvənin dadına bax!
Qızı qəhvədən bir balaca içir. Qəhvənin çox gözəl dadı var idi. Qızın üzündə təbəssüm yaranır. Amma yenə də heç nə başa düşmür.
- Bütün bunlar nə deməkdir ata?
Ata belə izah edir:
- Yerkökü, yumurta və qəhvə eyni şeyə məruz qaldı. Ancaq hər birinin də münasibəti başqa-başqa oldu. Yerkökü əvvəl bərk, amansız görünsə də qaynar suyun içərisində boşaldı. Yumurta isə zərif idi. Nazik qabığı ilə içərisindəki mayeni qoruyurdu. Buna baxmayaraq qaynar suda içərisindəki maye qatılaşdı. Amma qəhvə tamam başqa idi. Qaynar suda həm