ürəklərimizin arasında…

Pərdəsiz və kövrək…

Dəbdəbəli amma narın olan…

Və hekayəmizin adı, qırmadan ardımızda buraxmaq olmalı kristalı…
Çox şey gözləməməli bir-birimizdən…

Yalnız sevməli və yalnız lazım olduğunda könülündə gəzməli və bizi görən gözlər Allah rizası üçün sevmənin tarixini seyr etməli!


Və bir qız uşağı böyütməli sevgimizdən…

Ona paylaşmanın qiymətini və ədəbi öyrətməli...

Adı sevgi olmalı…

Və kristaldan bəhs etməli…

Kiçik ürəyinə pıçıldamalı kristalın kövrəkliyini və iki ürək arasındakı əhəmiyyətli varlığını…

bir gün yaşlı gözlərimiz əbədiyyatla tanış olarkən ardımızda buraxacağımız xatirələrimiz bizə təsəlli olmalı…

Və zamanı gəlincə kiçik qıza əmanət etməli kristalı və nə qədər ürəklərə yaraşacaq olan sevgi dolu hekayəmizi...

İsti yatağımızda sonsuzluq üçün ayrı düşdüyümüzdə qırmadan tamamladığımız bu hekayəni xatırlamalı ürəklərimiz.


Və ölsək də, bitməyən sevgimiz ilə könülləri fəth etməliyik...

Çünki biz sevgini qaynağından içməyi istəyən, yalnız Rəbbin razılığı üçün sevən və bizə verilən bu ürək əmanətlərinə layiq olduğu dəyəri vermək istəyən aciz iki ürəyik…

Sən və mən… Sən, mən və geridə qoyduğumuz illərimiz...

Dostumsan, canımsan…

Sonsuzluqda da yanımda olmağın üçün dua etdiyim, ürəyimin qarşı sahilisən