Yalnızlıqdan ürəyim yanarkən çıxıb gələn idin sən qarşıma. Bəlkə də ən böyük səhvim idin . . Bəlkə də bədbəxtliyin ən böyüklərindən idin. Nağıl kimi bir tanış olma. Yuxu dadında bir eşq. Yuxudaydım sanki ilk dəfə bu qədər çox sevirdim.Bilmirdim tez sona çatacağını.

Xoşbəxtliyimə xoşbəxtlik idi adın. Sözlərimə ən çox yaraşan idin sən. Səninlə danışmaq,sənə baxmaq ən çox etdiyim vərdiş idi.Necəkiı insan vərdişlərindən imtina edə bilməz... Məndə səndən imtina edə bilmirdim . . .

Haradan biləcəkdim sənin məndən imtina edəcəyini. .

Payızın ən şirin ayı NOYABR . . Yarpaqların rəngi bu ayda ən şirin hallarını götürərdi. Mən çox sevərdim sənsə;

-"QIŞ GƏLİR BİR DAHA AÇMAZ GÜLLƏR" deyərdin . .

Bilməzdimki nəyi eyham etdiyini amma indi çox yaxşı anlayıram. Qış gəlir bir dahada açmaz güllər. .

Noyabr ayı bitir. Sən gedirsən. Eşq gedir. Xoşbəxtlik gedir . .

Niyə ey sevgilii niyə ? Bilərəm qış gəlir bir dahada açmaz güllər. Amma mən səndəki o gülü o gülümsəməni istədim.Sənsə . .

G E T D İ N . . .

Mən ən böyük səhvmi etmişəm ey sevgili . .

Qısa zaman içində çox sevmişəm . .