dərslərimdən yayınmaq istəmədim. Evə anamla birgə gedər, anam evdə olmayanda isə, tez evdən uzaqlaşırdım. Gizli sevənimin məktubları isə, bir başqa idi. Hər məktubda doğmalıq, hər məktubda nəciblik, hər məktubda bir parça şeir. O, məni bəzən payıza bənzədirdi.

Ay sevgilim payız, gözəl payızım,
Üzündən gözündən yağış tökülür.
Yolunda saralan baxışlarımı,
Sizin küçənizdə yağışlar döyür.

Bir gün səhər tezdən üzümdə hiss etdiyim nəfəsin hərarəti məni yuxudan oyatdı. Gözlərimi açan kimi, dedim,
- Elçin, məndən əl çək, məni bir də rahatsız etmə.
O isə pıçıltıyla deyirdi,
- Axı niyə, sənə nə olub, niyə mənimlə belə rəftar edirsən? Bəs sən məni sevmirsən?
Bu necə ola bilər? Sevmək? Mən... Anamın həyat yoldaşını sevmək? Sanki hər şeyi indi başa düşürdüm. Mən gör nələr etmişəm?! Yorğanı gözlərimin altına kimi üzümə çəkib, Əsəbdən dişlərini sıxan, Elçinə qorxa-qorxa baxdım. O isə, əsəbi bir tərzdə arada-bir anamla yatdığı otağın qapısına baxaraq pıçıltıyla danışırdı,
- Sən düşünürsən ki, hər istədiyini edə biləcəksən? Sən məni nə hesab edirsən? Əgər anan bütün bunları bilsə nə olacağını heç düşünmüsən? Mənimçün pis olmaz, amma səninçün çox pis olar. Hə, anan nə edəcək? Ən uzağı məndən ayrılacaq. Amma sənin etdiklərini, anan heç vaxt sənə bağışlamayacaq.Mənsə, sizi bütün şəhərdə rusvay edəcəm! Ağlını başına yığ, mənlə oyun oynama!
Mən ağlayırdım, həm qorxudan, həm də peşimanlığımdan. Həm də ona görə ağlayırdım ki, bütün bu olanları gizlin sevənim bilsə...Hə, mən ağlayırdım...
Elçinlə razılaşdım. Onun istədiyi hər şeyi edəcəm, yenə əvvəlki kimi olacam. O, yenə səhərlər dodaqlarımı öpəcək, mənsə gülümsəyəcəm. O, sinəmdə əllərini gəzdirəcək, mənsə gözlərimi yumacam. Mən onunla razılaşmağa məcburam. Mən, mən onun istədiyi kimi olmalıyam. Həmin gün, Elçinin təkidi ilə, yenə bəhanə gətirərək dərsdən icazə alıb evə yollandım. Elçin, soyuq baxışlarıma, acı, qəhərli gülüşlərimə fikir vermədən fınxıra-fınxıra bütün vücudumu dişi ilə cırmaqladı. O yenə bakirəliyimə