Bu ürək, nə söz anlamaz, başının dediyinə gedən bir orqandır. Bədənimdəki hər nöqtəyə söz keçirirəm, ürək xaric! Terrorist ruhlu bir üzv, yaxında digər orqanlarımı da aldadacaq, birlik olub azadlıqlarını elan edəcəklər ondan qorxuram.
Ey Ürəyim, Söz Dinlə Bir az!
Nə söyləsəm tərsini edir. İbrət olsun deyə, Bölünmə Azadlıq meydanında yelləndirəcəksən bunun kimi ürəkləri, bax bir daha edirlərmi? Qəti sevmə deyə üstünə basa basa söylədiyim kim varsa,həmişə gedib onlara aşiq oldu.
Gözlərim görür, gördüyünü şərh etsin deyə ağılıma çatdırır. Ağıl süzgəcindən çıxan düşüncə, ruhumu xəbərdar edir: "Diqqət! Bu qadın sənin qələmin, aman uzaq dayan, vurularsan!" Ruhum da bunu ürəyimə göndərir. Bura qədər problem yox, anarxiya ürəyimdə başlayır. Sanki ona demişlər ki, get qollarına atıl! Necə bir sürətli vurulmaqdır, necə bir həyəcandır soruşmayın. Mane tolmağa çalışıram amma tuta bilənə eşq olsun! Tuta bilməyincə onsuzda eşq olur.
İşin pisi, sevmə dediyim qadınların tərzləri də eyni, heç olmasa əvvəlki yaşadıqlarından dərs al deyilmi? Amma harada? Xeyr, nəyinə güvənirsən ki? Sən, eni uzunu 250 qramlıq bir ət parçasısan. Yemək deyə qoysam ortalığa qarın doyurmazsan. Kiçik halınla kimə baş tutursan? Ayrıca tez qırılansan, nazlısan, inciyənsən. Parklarda itlərini gəzdirənləri izlədinizmi heç? O kiçik itlər nə zəhlətökən olurlar, boyuna sıxına baxmadan, böyük küçə itlərinə hürüb, baş ağrıdarlar. Böyük it də belə bir baxar, içindən "üfləsəm düşərsən, davay get, başımı bəlaya soxma" deyər. Bax ürəyimin etdiyi tam olaraq budur. Boyundan böyük işlərə girər, o böyük küçə itlərinə diklənər. Sonrasını təxmin edərsiniz. Görəsən, it təhsil mərkəzi kimi, ürək təhsil mərkəzi qurulsa; bu ürəklərə beyindən gələn əmrlərə itaət etməyi öyrədə bilərlərmi?
Bəzən içimdən, əlimlə sinəmi cıraraq açıb, bu ürəyi söküb atmaq gəlir. Ayrıca ona sevmə deyən yox ki, doğru dürüst qadınları seç, onları sev deyirəm. Yox! Harada narahat, problemli tip var, gedər tapar. Dünyanı o qurtaracaqmış! Sonra