Tam bir il oldu.. Hələ içimdəsən.. hələ gözlərin və gülüşün ağılımda..
Ağılımdan bir an olsunda çıxmadılar.. Gecələri istiliyini hiss etdim..
Qaranlığımda sənə sarılıb yatdım.. Səni içimdə böyütdüm və səni kimsə
bilmədi.. Sənin üçün güclü oldum.. Məndəki sən üçün, sevgimiz üçün.. Sən,
bu gün mənə uzun zamandır olmadığın qədər yaxınkən sənə söyləmək
istədiyim bir neçə şey var....
Bəzən əsəbiləşirəm, hirslənirəm sənə... Ağlayıram... Nə bu halımız
bizim deyə? Nə bu yaşadığımız? Buna bir insan ürəyi daha nə qədər
dözə bilər ki mən dözüm? Hara qədər?..
Ağrı çəkdim və hələ çəkirəm.. Nəyin əvəzini ödəyirəm deyə
düşünürəm bəzən.. Bəlkə də səninlə yaşadığım xoşbəxtliyin əvəzi deyirəm.. Bax
o zaman qəbul edirəm ağrımı.. Bax o zaman hər şeyə dəyər deyirəm
öz özümə.. Səninlə olduğum hər dəqiqənin əvəzini ödəməyə razıyam
deyirəm..
Yenə yağış yağır sevgilim.. 1 il əvvəl bu gün yağdığı kimi.. Və yenə
bizim mahnımız çalınır.. Tək fərq sən məhrum.. Sənin istiliyin,
yanındaykən hiss etdiyim xoşbəxtlik yox.. Həmişə deyirdim a "səni sənsizdə yaşayaram
deyə".. Artıq yaşaya bilmirəm sevgilim... Və artıq bilirəm ki yaşanacaq
bir şey də qalmadı.. Mənim üçün tək çarə səni unutmaq.. Ümidlərimi bir
kənara atmaq.. Səninlə başladığım bu yola artıq sənsiz davam etmək....
Bu gecə son dəfə şəkillərinə baxıb ağlayıram.. Bu gecə son dəfə adını
xatırlayıram, son dəfə səni sevdiyimi qışqırıram.. Bir daha səni görməməyə,
sevgini ürəyimə basdırmağa andlar edirəm.. Tükənən ümidlərimə son
nöqtəni qoyuram..
Gedirəm Mələyim...
FİKİRLƏRİNİZ...