Sizə öz sevgim barəsində danişiram. Tam 2 il idi ki bir qizi sevirdim. Bu vaxt ərzində bir dəfə də olsun onu sevdiyimi ona deməmisdim. Son zamanlar ona dahada yaxinlaşmişdim. artiq ona olan sevgim xəstəliyə cevrilmisdi. ondan bir dəqiqədə ayri qala bilmirdim. hər dəfə bir bəhanə ilə goruşurdum. amma bildirmirdi. hər dəfə mənə qardaşim deyə muraciət edəndə ozüm ozumdən utanirdim. o məni özunə qardaş bilirdi mənsə onu heyatimdan cox sevirdim. bir gün özumde guc topluyub ona onu sevdiyimi dedim. fikirleşirdim ki mənə məni sevdiyini deyər amma o agliyaraq qacib getdi. bir nece gun mənim zenglərimə cavab vermədi. evlərinə getdiyimdə mənə evde olmadigini deyirdiler. bir gun mənə zəng elədi və gorusmek istediyini dedi. sevinerek tez goruseceyimiz yere getdim. bir az kecdikden sonra oda geldi. bir muddet sakitce gəzdik ona bəzi suallar verirdim amma o hec bir cavab vermirdi. bir qədər susduqdan sonra danismaga basladi. mənə məni cox sevdiyini dedi. bəs niye hemin qacdigini zenglərimə niyə cavab vermədiyini sorusdum hec bir cavab vermədi. o gunden sonra aramizda elaqələr daha da mohkemlendi hətta valideynlərim də danismisdim onu istəməyə gedəcəkdik. bir gun axsam atasiyla gedərkən qezaya dusduler atasida qizda qəzada həlak oldu. bununla tam 2-ci dəfə idiki sevgi də bəxtim getirmədi onunla birlikdə mənde oldum. yox oldum əvvəlki adamdan əsər-əlamət qalmadi. neyləmek olar heyat davam eliyir. bəlkədə gələcəkdə heyatim deyiser butun olanlari unudaram amma cetin. heyetimdan cox sevdiyim insan indi yoxdu mənsə yasayiram gələcəyə umud bəsləyirəm

Sizin fikirlərinizi bilmək mənim üçün çox maraqlıdır..