Bu gün sənə gəlmişəm . Bilirmisən mən kiməm?! Mən sənin arzun və xəyalınam ! O xəyalın ki, fani dünyaya sığdıramadığım sevginlə ürəyim sonsuzluqlara doğru qanad çalırdı . Bilirmisən bu səndən ayrı keçən zamanda içimdə böyütdüyüm arzunun, həsrətin, səbrin, ümüdün könlümə vurduğu ilmə-ilmə naxışıdır. Bu mənim səndən uzaq olan dünyamda səni sənsiz doya doya yaşamağımdır. Həsrətinin damla-damla yanaqlarımdan süzülməsidir..Sən məndən gedən də daha belə xəyallarım olmaz deməmişdin. Çünkü sən o zaman çox zəif idin. Əslində səni heç unutmaq istəməmişdim,heç ağlımdan belə keçirməmişdim . Ola bilər mən sənin ürəyindən,beynindən gedə və silinə bilərdim ,amma sən heç məndən getmədin ki. Sən xəyallar dünyasının ən güclü qəhrəmanı oldun.. Mən səni izlədim ,həyatında çox əngəlləri aşaraq zirvəyə çatdın. Bilirmisən bu əngələri aşanda mən də sənin yanında idim. O, yorulub çarəsizcə qaldığın anda kürəyini dayadığın daş vardı ha ,bax o mən idim! Sənə daş kimi sərt olmağı öyrətdim o an! Sənə yarpaqlarını salıb kölgə edən söyüd vardı ha bax oda məndim.Saçlarını sığaladım ki qəlbinə bir dinclik gəlsin. Yanan ürəyinə sərinlik verən su vardı ee ,bax oda mən idim ,isdədim ki qəlbinin yanan atəşini mən sərin su kimi səpilim. Dərdlərin səni büsbütün sardığı və səni çıxılmaz duruma salanda o ürəyin ki, dərdləri dəmləyirdi ha , bax o zaman mən içdim onu bal şərbət əvəzinə ki ,sən içməyəsən acısını dadmayasan! Mən sənin qan kimi damarlarında, ruh kimi canında idim. Hər düygülanıb sevgi gözləyəndə o sevda dolu həsrətin mən idim! Hər yatağın buz soyuqluğunda üşüyəndə sənə sarılıb yatanda mən idim..
O qaranlıq yolara adımlayanda sən bilmədən sənə işıqda salan mən idim..
İndi mən sənə gəlmişəm bir insanın gülüşündə,bir insanın sevgi dolu baxışında ,bir körpənin təbəssümündə sənə gəlmişəm.
MƏN SƏNİN XƏYALIN OLARAQ GƏLDİM! QƏBUL ET MƏNİ Kİ ,BU DƏFƏ MƏN KÜSÜB GETMƏYİM! Çünkü mənim də səndə gerçəkləşməyimə ehtiyacım var!!! Məni REALLAŞDIR!!