gərginilklərimiz bizi ətrafdan uzaqlaşdırmışdı.Həyata küskün baxırdıq..ta ki,bir birimizi taniyana qədər. Bir birimizi ilk tanıyıb görəsən necə olacaq deyərkən xəbərimiz də olmadan birdə baxdıq ki ,çoxdan düz bu sevgi dolu dünyanın mərkəzinə gəlib çıxmışıq. Yanan eşq atəşinin lap ortasındaymışıq ki,xəbəirimiz yoxdur. Artıq deyəsən qəbullənməkdən başqa çarəmiz yoxdur ki ,biz elə bir birimizi xilas etməyə gəlmişik.Mən sənə öz adımdan deyə bilərəm ki,mən sənin dünyana səni üzməyə,incitməyə yenidən küsdürməyə gəlməmişəm. Mən əslində bu hayattan öyrəndiyimi sandığım ,yaşadığım həyatdan artıq çox təccrübə qazandığım düşünürdüm ,amma sən mənə bir həyat müəllimi oldun. Məni yetişdirdin,məndən mən yaratdın .Məni o dəyərli sözlərinlə sanki yenidən hazırladın həyat məktəbinə.Məni güclü bir insan etdin.Mənə döyüşməyi öyrətdin. Bəzən səndə mənə qarşı sərt oldun bu zamanlarda məndə səndən küsdüm ,amma sonra anladım ki bunların özüdə bir dərs imiş mənə.Bütün bunlara görə sənə təşəkkür edirəm.Sən bu qədər çətinliklərin içində mənə məni geri gətirdiyin üçün təşəkkür edirəm.Bu qədər gözəl düygünü mənə yaşatdığın üçün təşəkkür edirəm. Yalnızca səndən xahiş edirəm ! Məni yenidən təkliyə məhkum etmə və əllərimi heç buraxma . Bundan sonraki həyat yolumuzun beləcə birgə olmasının və davam etməsində gəl bir birimizə kömək edək. İndi səndən soruşuram mənimlə bir ömürü paylaşarsanmı?! Mənim həyat və sevgi müəllimim olarmısan?!
Taleh