ruhumu yanına" deyirəm. Al məni yanına. Yanında olmaq istəyirəm. Bütün sevdiklərinin olduğu yerdə mənə də bir yer ayır. Səninlə, Sənin sevdiklərinlə olum...
....Mən Səni sevirəm. Sənin layiq olduğun qədər olmasa da sevirəm. Sevə bildiyim, sevgini anladığım qədər sevirəm. Bəzən razı salmıram Səni, onu da bilirəm. Amma nə olar məni tərk etmə, məni Sənsiz buraxma. Sənə dönməyi o qədər çox istəyirəm ki, bəzən burda həddindən artıq çox qaldığımı düşünürəm.
Doğrudur, Sənsiz deyiləm. Sən hər zaman, hər yerdə mənimləsən. Səni görməsəm də məni gördüyünü, qoruduğunu, sevdiyini bilirəm. Hər zaman, hər yerdə Sənin varlığını hiss edirəm. Yanlışım olan zaman düzəltməyim üçün imkan yaratdığını, xəbərdarlıq etdiyini də bilirəm. Sevən sevdiyini tək buraxmaz, Sən də məni heç bir zaman tək buraxman. Məni mənim ixtiyarıma vermə. Hər zaman və hər yerdə mənimlə ol. Varlığını mənə hiss etdir.
Sənə bir söz vermişdim - heç vaxt "sevirəm" kəlməsini dilimə gətirməyəcəm. Bacarmadım. Amma bu birinci və axırıncı dəfə