"yaşlı bir qadın yaşıyır" dedi. Gənc adam cavabını eşitməkdən qorxaraq, başqa bir sual verdi: "Burada yaşayan gənc qız nə oldu?" uşaqlardan biri: "O öldü" dedi, gənc adamın yana düşən qollarını, yaşaran gözlərini görmədən başqa bir uşaq atıldı: "Vərəm olmuş, dünən öldü".
... İllər sonraydı, kiçik bir uşaq həyəcanla anasıyla atasının yanına qaçdı, güllər arasında, sallanan stulda oturan qoca adamı göstərərək bağırdı: "Dədəm gülür, dədəm gülür ata!" Qaçaraq qocanın yanına getdilər, gülərkən heç görmədikləri üzünə baxdılar. Əlində bir gül olan yaşlı adamın üzünə, həqiqətən bir gülümsəmə yayılmışdı, bitən bir heyrətə sevinirmiş kimi, illərdir görmədiyi birinə qovuşmuş kimi sevincli bir gülümsəyiş idi bu. Fəqət gözləri bağlı