l edə¬cək – sözlərini deməkdir. Çünki bu, kafirin ölümündən sonrakı hök¬mü¬dür».
İmam Əbu Abdullah Muhəm¬məd ibn Əli əl-Maziri əl-Maliki demiş¬dir: «Kim qiblə əhlindən bir nəfəri tək¬fir edər və təkfir etməyini halal gö¬rər¬sə, özü kafir olar. Əks halda (əgər halal görmürsə) fasiqdir. Belə insan barəsində şikayət təqdim olunan ha¬kim mütləq onu tərbiyələndirməli, onun kimilərə dərs olsun deyə cəza ver¬məlidir. Əgər hakimin imkanı ol¬du¬ğu halda, onu cəzalandırmamış bu¬ra¬xarsa günah qazanar».
Əbu Hamid əl-Qazali əş-Şafii de¬miş¬dir: «Hər kəsin bacardığı qədər uzaq durması gərəkən məsələ, "təkfir"dir. Həqiqətən qibləyə tərəf namaz qı¬lanların, açıq-aşkar "Lə iləhə illəllah, Muhəmmədən Rəsuləllah" kəl¬məsini deyənlərin qanlarını və mal¬larını halal görmək xətadır. Min nə¬fər kafiri həyatda saxlamaq işində səhv etmək, səhvən bir nəfər müsəl¬ma¬nın qanını axıtmaqdan daha yün¬gül işdir».
Təkfir fitnəsinin boğulması dində vacib sayılan bir əməl və ictimai zəru¬rət¬dir. Bu isə yalnız yolunu azmış tək¬fir¬çilərin şübhələrinin dəf edilməsi, onların dü¬şün¬cələrində və qəlblərində Quran, hə¬dis¬lər və alimlərin ifadələrini səhv başa düş¬məyə səbəb olanları silmək la¬zım¬dır.
Amma İslam şəriəti terrorun qarşı¬sı¬nın alınması üçün, terrorun əsasını təş¬kil edən təkfir məsələlərində ifrata var¬maqdan çəkindirməklə kifayətlən¬mə¬mişdir. Terrora aparan bütün səbəb¬lə¬ri, yolları haram etmişdir. Əgər şəriət, ki¬mi¬sə zarafatla qorxutmağı, üzərinə si¬lah çəkməyi və təsadüfən bədənə cı¬zıq xəsarəti yetirməyi haram edibsə, bəs haq¬sız yerə öldürməyi necə?!
Bir dəfə səhabələr (Allah onlardan razı olsun) Peyğəmbərlə (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) yol gedirdilər. Onlardan biri yat¬mışdı. Bəziləri gedib onun yayını gö¬tür¬dülər. Yatan kimsə oyandıqda tə¬la¬şa düşdü. Bu zaman kənardakılar ona ba¬xıb güldülər. Peyğəmbər (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) dedi: «Siz nəyə gülürsünüz?» Onlar dedilər: "Biz sa¬də¬cə olaraq bu adamın yayını