Qardaş qısqanclığının önlənə bilməsi üçün, hamiləlik dövründən başlanaraq, uşaqları qardaş faktına hazırlamaq lazımdır. Doğulduğu gündən etibarən maraq mərkəzi halına gələn ilk uşaqlar, qardaşın gəlməsiylə birlikdə bu sevgini itirmə duyğusunu yaşaya bilərlər. Az qala bütün qardaşlar arasında mövcud olan bir hissdir qısqanclıq. Bir çoxumuz bəlkə də bu duyğuya heç xarici deyilik. İndi bir düşünün, hansımız kiçik qardaşa göstərilən maraqdan sıxılıb saatlarla ağlamaq? Ya da yemək saatı gəldiyində əmziyini götürüb saxlamadıq? Bəzən də yalnız ağlasın deyə onu qorxudub, sonra da öz əllərimizlə əmzik aparmadıq? Kimi, yaşadığı qısqanclığı ətrafa verdiyi reaksiyalarla müəyyən edərkən, kimi də içinə qapanaraq izah etməyə çalışar narahatlığını. Ancaq qardaşlar arasındakı bu duyğunun fərqli nəticələndirər verməsinin tək məsulu əslində ana və ataların səhvli davranışlarıdır. Qısqanclığın səbəbləri Qısqanclığın təməlində, o ana qədər ilk uşağa göstərilən maraq yeni doğan qardaşa yönəldilməsindən meydana gələn narahatlıq yatır. Qardaşın doğulmasıyla birlikdə ona ayrılan zamanın azalması uşaqda, körpəyə qarşı kimi görünən amma əslində ana və ataya qarşı olan hirslilik, inciklik kimi duyğuların inkişafına səbəb ola bilir. Cinsiyyətə görə də bəzi fərqliliklər yaşana bilər. Uşaq qız və doğan qardaş kişi isə, ana - atasının öz cinsiyyətindən məmnun olmadığını düşünə bilər.



Qısqanclığın əlamətləri



Uşaq o günə qədər evdə özü maraq və sevgi mərkəziykən birdən ikinci plana itələnilmiş kimi hiss edər özünü. Bu vəziyyətdə sevilmədiyi düşüncəsiylə anadan tamamilə uzaqlaşar, içinə qapanar, yemək yeməməyə və zəifləməyə başlaya bilər.

Kabus gördüklərini və tez-tez işəməklərinin gəldiyini bəhanə edərək maragi öz üzərlərinə çəkməyə çalışarlar. Altını islatma, barmaq əmmə kimi davranışlarla əvvəlki inkişaf mərhələsinə nisbətlə geriləmə görülə bilər.

Həm gün içində həm də gecələri həddindən artıq əsəbi olarlar. Narahat bir görünüşləri