göstərdi.
-Gedirəm- Nurlan Çinarəyə baxdı.
-Elə bu gün?
-Hə. Elə indi...
Dəhlizə sükut çökdü.
-Yaxşı. Di onda sağ ol –Nurlan Çinarəni qucaqladı. Qapını açıb, əşya çantalarını götürüb çıxdı. Çinarə yerində donub qalmışdı. Bir anlıq zənn etdi ki, zaman dayanıb, damarlarında axan qan dayanıb, ağciyərlər fəaliyyətini dayandırıb. Beyin bütün sistemi ilə birdəfəlik çökdü. Ama bir şey bərk-bərk vurur, özünü ora-bura vurur.
-Açın qapıları! Mən buradan çıxmaq istəyirəm. Açın qapıları! Xilas edin məni!!!

Qəlb...Qəlb nədir? Qəlb çirkli qanı venadan alır, aortaya ötürür, qanı təmizləyərək arteriyalara ötürür. Vəssalam! Axı kim deyir ki, insan qəlbi ilə sevir? Axı qəlb niyə bütün bu işlərə vasitəçi hesab olunur? Kim çıxardıb bu şayiəni? Axı niyə hər şeyi, bütün günahları qəlbin üstünə atırlar? Kim deyir ki, qəlb günahkardır? Hər şey beyində başlayır və beyində bitir. Əbəs yerə qəlbi ittiham etmək lazım deyil!

***
1-ci gün.

- O getdi. O, getmək istəyirdi və getdi. Ağlamaq ya da xatirələrlə yaşamaq lazım
deyil!
-Əminsən? –Çinarənin yaxın rəfiqəsi Aytəkin şübhəli baxışlarla rəfiqəsinə baxdı.
-Əlbəttə -Çinarə gülümsədi. –Həyat davam edir. Bir bax ətrafımıza, səncə bu qədər gözəlliklər varkən mən depresiyaya düşəcəm? axı mən psixoloqam. –Çinarə gülümsədi. və acgözlüklə havanı ciyərlərinə çəkdi. –İnsanlar azaddır. Əgər münasibətlər dəyərini itiribsə, onu zorla davam etdirməyin mənası yoxdur!
-Bəs boşanma məsələsi?
-O barədə heç nə demədi. mən də soruşmadım. Yəqin ki, istəsəydi deyərdi. Qarson hesabı gətirin.-Çinarə durmadan ətrafına təbəssüm paylayırdı. Və rəfiqəsi əmin idi ki, bu təbəssüm heç də yaxşı əlamət deyil. Bu, sadəcə özünüaldatmadır. Bu, sadəcə ətrafı aldatmaq üçün sifətə taxılan maskadır. Bu, sadəcə tufandan əvvəlki sakitlikdir.
-Gəl şəhəri gəzək. Təzə “şopinq sentr” açılıb. Şopinq –qadınların ən böyük dərmanıdır.-deyib, Çinarə hesabı ödəyib, ayağa qalxdı. Aytəkin də qətiyyətsiz addımlarla onu izlədi...


2-ci gün.
Çinarə yeni mənzilinə