-Mən özümü çox pis hiss edirəm- qadın titrəyən əlləri ilə qarşısına qoyulmuş stəkanı götürüb, 1-2 qurtum su içdi. Stəkanı yerinə qoyub, həyəcanlı eyni zamanda əsəbi halda davam etdi:
-Qonşular deyir ki, bir –iki dəfə səni çağırmışıq, ama eşitməmisən. Deyirlər, yolda gedəndə guya öz-özümə danışırmışam.
Çinarə diqqətlə pasiyentinə baxır və əlindəki qələmlə kağıza nəsə cızma-qara edirdi.
-Üstəlik bu qarabasmalar...Ən çox gecələr sıxıntılı oluram. Ürəyim ən çox gecələr sıxılır. Yuxular görürəm. qarmaqarışıq yuxular...
Çinarə diqqətlə qadının hərəkətlərini və üzündəki mimikanı izləyir, cızma-qarasına davam edirdi.
-Yuxulardan yorğun oyanıram. Elə bil ağır yük daşımışam. Beynim çox yorulur. Artıq tab gətirə bilmirəm həyata...-qadın ağlamağa başladı.
Çinarə bir anlıq gözlərini qadından çəkib, bayaqdandır cızma-qara etdiyi kağıza baxdı. Gördükləri qarşısında ani şok keçirdi. Üzünü qadına tutub dedi:
-Olar sabah gələsiniz? Bu gün özümü elə də yaxşı hiss etmirəm...
-Olar. –qadın narazı baxışlarla ayağa qalxdı.
-Sizə vaxtı qəbul otağında deyəcəklər.
-Yaxşı, sağ olun- deyib, qadın birdən nə baş verdiyini anlamadan təəccüblü baxışlarla otağı tərk etdi.
Çinarə telefonun dəstəyini götürərək, düyməyə basdı.
-Mehri, bu gün heç kimi qəbul etmə.
-Yaxşı, Çinarə xanım.- dəstəyin o başından nazik qız səsi eşidildi.
Çinarə əlləri ilə üzünü tutdu. Bayaq cızma-qara etdiyi kağıza baxdı və ağlamağa başladı. Kağızada qırıq-qırıq cümlələr və çarpaz xəttlər çəkilmişdi:
“ Hər şey bitdi....Biz ayrılırıq...Mən və O....Əbədi sevgi yox imiş...Yox bundan sonrası...”

***
Çinarə özəl klinikaların birində ailə münasibətləri və problemləri üzrə məsləhətçi-psixoloq kimi işləyirdi. Çinarə neçə-neçə ailələr tanımış, neçə ailələri dağılmaqdan xilas etmişdi. O, insanları dinləyir, həftə ərzində keçirdiyi seanslarda ailə münasibətləri haqqında danışırdı. Hər kəsin bir vəzifəsi var bu həyatda. Və onun da vəzifəsi ailələri xilas etmək idi.
Çinarə indiyə qədər çox ailələri dağılmaqdan xilas