olunmaq əzabını yaşamaqla yanaşı, maddi qayğılar, çarəsizlik...
Və anasının hər göz yaşına şahid olanda Aytəkin kişilərə daha çox nifrət edirdi. Əslində Çinarə rəfiqəsinin bu fikirlərini anlayırdı. Başa düşürdü ki, əgər o da Aytəkinin həyatını yaşasaydı, bəlkə o da belə düşünərdi. Insanlar müxtəlif düşünürlər, çünki müxtəlif həyat yaşayırlar. Aytəkin üçün nikah, evlənmək elə də vacib deyildi. Çünki o, həyatında nikahın tənha qalmamağa və tərk edilməməyə zəmanət olmadığına şahid olmuşdu. O, görmüşdü ki, nikahlı, namuslu qadınlar çox asanlıqla tərk edilir, xəyanət olunur və əzab çəkir. Indi onun şəxsi biznesi və sevgilisi vardı. Və sevgilisi ona sadəcə yaxşı vaxt keçirmək və yataqda lazım olurdu.
-Aytəkin, sevgiyə inam barəsində səninlə mübahisə etməyəcəm. yaşadıqlarını bilirəm və səni başa düşürəm. bu , sənin düşüncən və sənin həyat tərzindir.
-Kişilər zibildir! Kişilər alçaqdır! –Aytəkin hirslə əlindəki boş plastik kofe stəkanını sıxdı: -Kişilər xəyənatkardır. Kişilər yalançıdır. Kişilər satqındır. Kişiləri ancaq bir şey maraqlandırır: Seks! Əgər onlarla 1 gün yatmasan, səni silib, üstündən tapdayıb, gedib, fahişə ilə yatacaqlar. Onlar üçün fərqi yoxdur, təki onların heyvani hissləri təmin olunsun.
Çinarə susurdu. Ama içində dua edirdi:
“Allahım, hər şey sənin əlindədir. Inşallah bir gün Aytəkin də əsl sevgiyə rast gələr və o da Sevgini görər. Ən azından içindəki illərdir yığılıb toplanan qəzəb və nifrət məhv olar. Hər şey sənin əlindədir,Allahım. Ona kömək et! Ona rəhm et! Qoy o, səni və Sevgini kəşf etsin.Amin”
-Aytəkin, sən...
-Çinarə, mən haqlıyam. Çünki mən reallığı danışıram. Sən həmişə belə idin: səfeh romantik. Hələ o vaxtdan bizim qızlar yüzü ilə gəzib fırlananda, vaxtını xoş keçirəndə, sən sadəlövhcəsinə deyirdin ki, mən ancaq və ancaq gələcək həyat yoldaşımı sevəcəm. hələ onu tanımamışdan onu sevirdin. Deyirdin, mənim sevgim tək və əbədi olacaq. Səfehsən, sən Çinarə! Sən o vaxt tanımadığın həyat yoldaşını arzulayıb, səfeh kimi ulduzlara baxanda,