, sənin o gələcək həyat yoldaşın hansısa fahişə ilə orqazm keçirirdi. Və sən heç onun yadına da düşmürdün!
“Allahım, ona rəhm elə. İçindəki nifrəti, qəzəbi məhv elə. Onu başa düşürəm. ona kömək ol, Allahım. Izn ver, qoy o da Sevgini görsün.”
-Ayıl, Çinarə! Əl çək bu səfeh xəyallardan! Əbədi Sevgi deyilən bir şey yoxdur! Kişilər sadiq deyillər! Onlar üçün fərqi yoxdur, sən namuslusan ya yox. Əsas odur ki, vaxtını xoş keçir. Kişilər köçəri quşdurlar. Əgər uçmaq istəyirlərsə uçacaqlar. Mənim atam kimi. Sənin Nurlanın kimi!
-Nurlan haqqında belə danışma!
-Bəsdir, sən Allah! Nurlanı bu qədər ideallaşdırma! O da minlərlə kişi kimidir. Biri mənim atam! Atam niyə görə atdı bizi? Ona görə ki, rus qadın xoş xasiyyətli və mülayim idi? Əlbəttə ki, yox! Bəlkə də bu şəhərdə mənim anamdan üzüyola, namuslu, mülayim qadın yoxdur. Ona görə ki, rus qadın atamın azğınlaşmış seks fantaziyalarını sözsüz yerinə yetirirdi. Deməli, secgi və namus yoxdur. Seks var! Ehtiras var!
Çinarə susurdu. Ona görə yox ki, o, Aytəkinin dedikləri ilə razılaşırdı. Ona görə ki, o, istəyirdi ki,Aytəkin içindəki nifrəti qusub, rahatlaşsın. Onsuz da heç nə və heç kim Çinaərnin düşüncələrini və Nurlana olan Sevgisini dəyişdirə bilməzdi. Çünki Çinarə Sevgini görmüşdü...
Insanlar necə də cahil və səbrsizdirlər. Onlar dərhal mühakimə etməyi xoşlayır və həyata öz dar prizmalarından baxmağı xoşlayırlar. Onlar möcüzə gözləyirlər, ama möcüzələrə inanmırlar. Onlar Sevgi yaşamaq istəyirlər ama Sevgiyə inanmırlar. Qəribədir...
-Kişilər ancaq yataqda lazımdır!
Elə bu an Aytəkinin mobil telefonu zəng çaldı. Zəng vuran sevgilisi idi. Aytəkin əsəbi halda telefonunun ekranını düz Çinarəyə tutdu.
-Bax, o, zəng vurur. Ama mən indi əsəbiyəm və onun səsini belə, eşitmək istəmirəm.-deyib, Çinarənin gözləri qarşısında telefonun “NO” düyməsinə basdı.
-Ama o, yenə zəng vuracaq. Çünki ona mən lazımam! Yataqda! Mənə isə nə vaxt seks lazım olsa, o vaxt da zənglərinə cavab verəcəm. Əgər bu münasibət xoşuma gəlməsə, başqa bir