Elvin. Ötən dəfə iş yoldaşını seansa gətirəndə mənə çox qəribə baxırdı və dayanmadan baxırdı. Mənsə səfeh kimi fikir vermirdim. Görəsən, niyə? nəsə. o, indi qarşımda oturub və danışır.
-İtaliya çox gözəl bir ölkədir.-Elvin onu daha da yaraşıqlı edən təbəssümü ilə gülümsədi.
O, çox yaraşıqlıdır. Həm də çox mədənidir.
-Mən dəfələrlə Romada olmuşam. Roma qədim və antik mədəniyyətin ən canlı ən bariz nümunəsidir.
O, çox mədənidir. Hərəkətləri, danışığı, gülüşü, müraciət forması...İdeal! məgər sən bunu istəmirsən,Çinarə? Sənin həmişə mədəni insanlardan xoşun gəlib.
-Mən çox istərdim ki, sizinlə Romaya gedək. Roma sevgililər şəhəri...Romantika...
Nurlan haqlıdır. Insanlar müstəqildir. Nurlan haqlıdır. “Happy End” deyilən bir şey yoxdur. Nurlan haqlıdır. Insanların qorxusu onların faciəsidir. Insan istəsə komediya yaza bilər, ama faciə yazır.
-Fransa da çox gözəl bir ölkədir. Istəsəniz Parisə də gedə bilərik. Mən Parisdə də olmuşam.
O, həm yaraşıqlı, həm mədəni, həm də varlıdır. Ağıllı, mənalı baxışları var. Ondan sənə çox gözəl bir sevgili olacaq, Çinarə. Həyatını yaşa! Vaxtını xoş keçir. Bu həyat sənindir. SƏNİN həyatın. Onu göz yaşları və əzab içində keçirmə! Sev onu, Çinarə! Sevmək üçün əsl ideal adamdır. Sev onu , Çinarə!
-Siz hansı şəhərlərə getmək istərdiniz?
Sev onu, Çinarə. Əbədi Sevgi deyilən bir şey yoxdur. Sadiq qalmaq, namus, sevgi –bütün bunlar boş şeydir! Vaxtını xoş keçir! Olmayan bir şey uğrunda mübarizə aparmaq nəyə lazım? Nurlan həyatını istədiyi kimi yaşamaq istədi və yaşayır da. Sənə nə düşüb? Sən niyə hansısa ölmüş sevgini yaşatmalısan? Sən artıq onun həyatında yoxsan! O, var idi ama indi yoxdur. Insanları azad buraxmaq lazımdır. Və mən də azadam!
-Hansı şəhərlərə getmək istəsəniz, deyərsiniz, sizi ora apararam –Elvin gözlərini süzdürdü.
Sev onu, Çinarə. Lənətə gəlsin, bu qəlb niyə çağırışıma cavab vermir? Qəlb! Zibilə qalmış qəlb! Insana əzab verməkdən başqa heç bir işə yaramayan qəlb! Qəlbi beyin tərbiyələndirir. Beyin, dəyiş qəlbi!