m Sevgim güclü çıxdı. mənim Sevgim təmiz çıxdı. mənim Sevgim sadiqdir. Nurlan, hansı söz ifadə edə bilər hisslərimi? Hansı cümlədə gizlənib o sehrli sözlər? Sən bir mələk idin. Mən uşaqlıqdan möcüzələrə inanırdım. Allah da səni mənə yolladı. Yolladı ki, sən mənə Sevgini göstərəsən. göstərəsən və bir gün gedəsən. gedəsən ki , mən Sevginin nə olduğunu dərk edim. Gedəsən ki, mən bu Sevgini haqq etdiyimi sübut edim. Mən səni sevirəm, Nurlan. Bu danılmaz həqiqətdir. Və həqiqətlər qarşısında hamı acizdir...”

***
Çinarə binanın qarşısında dayananda bütün bədəninin necə titrədiyini hiss etdi. Səmaya baxdı və gülümsədi. iri və qəti addımlarla binaya daxil oldu. liftlə 12-ci mərtəbəyə qalxdı. Liftdən çıxdı və qonur rəngli qapıya yaxınlaşdı. Gözlərini yumdu, açdı və qapını döydü. Onun orada –bu qapının arxasında olduğunu bilirdi.
Qapı açıldı. Və Çinarə bütün cisminin necə soyuduğunu hiss etdi. Soyuq tər onu əsir almışdı. Nurlan qapıdan dayanmışdı. Onun qarşısında. Nurlan! 6 hərfdən ibarət söz! Nurlan! Sevgi! Məsumluq! Mərhəmət! Möcüzə! Nağıllar!
-Axşamın xeyir, Nurlan –Çinarə sevgi dolu baxışlarla qarşısında dayanan insana baxdı.
Adi insan. Hamı kimi, 2 gözü, 2 əl –ayağı olan adi insan. Bəs bu qədər sevgi niyə?
-Axşamın xeyir, Çinarə -Nurlan təəccüblü deyildi. Üzündə təbəssüm vardı. Ilahi məsumluğa malik təbəssüm. Gözləri...Bu qədər saf baxışlar ola bilərmi? Ola bilər! Bəs bu qədər sevgi niyə?
-Nurlan, mən bura ona görə gəlmişəm ki....
Vəssalam. Hər şey yaddan çıxdı. halbuki bura gəlməmişdən əvvəl Çinarə nitqini çox məşq etmişdi. Yaxşı nitq hazırlamışdı. Yığcam, lakonik danışmaq, ama əsas olanları danışmaq. Artıq sözlərə yer verməmək, emosiyanal olmamaq, qətiyyən ağlamamaq, soyuqqanlı və güclü görsənmək. Ən azından bütün bunlar Nurlanı görməyənə kimi belə idi. Indi isə onun qarşısında Nurlan dayanmışdı. Nurlan!
-Nurlan kimdir?-beyin sual verir.
Qəlb cavab verir: -Bu mənəm.
Nurlan sevgidir. Bəs sevgi nədir? Sevgi? Sevgi –bu Nurlandır. Çinarəyə görə bu Nurlandır.