hiss edirəm. sinəmin sol tərəfində döyünürsən...Elə bərk-bərk döyünürsən ki...
Yeri gəlmişkən, qəlbimlə dostlaşmışıq. Ondan üzr istədim, səhvlərimi etiraf etdim. O, da məni bağışladı. Indi hərdənbir onunla pıçıltılı söhbətlərimiz olur. Onu elə çox sevirəm ki...Çünki içində Allahın və sənin sevgin var...Çünki içində hələ çoxlarının kəşf edə bilmədiyi Sevgi var...”

-Aysel xanım, olar?-içəri orta yaşlı bir qadın daxil oldu.
-Buyurun-deyib, Aysel yazdığı dəftərçəni kənara qoydu.
-Mənə dedilər ki, kömək eləsə, ancaq siz mənə kömək edə bilərsiniz.
-Buyurun, danışın, eşidirəm.
-Mənim ərim alkaşdır. Heç yerdə işləmir. Hirsini də mənim və uşaqlarımın üstünə tökür.-qadın ağlamağa başladı.
-Sıxılmayın xanım, ürəyiniz istədiyi qədər ağlayın. Sakitləşəndə davam edərik...

***
-Həyat bizə 2 seçim verir: Nifrət və Sevgi! –Aysel sakit, təmkinli , ama qəti səs tonu ilə seansa başladı. Qarşısında problemli ailələrin üzvləri, qohumlar, qaynatalar, qaynanalar oturmuşdu. Hər kəs diqqətlə, eyni zamanda təəccüblü nəzərlərlə Ayseli dinləyirdilər.
-Həyat bizə 2 seçim verir:Yaxşı və ya Pis insan olmaq! Nifrət və pis insan olmaq asan, sevgi və yaxşı insan olmaq isə əzablı və çətindir. Və biz insanlar asan olanını seçirik. Məsələn, bir insana nifrət etmək üçün istənilən qədər nöqsan tapa bilərəm.-deyib, Aysel əli ilə oturanlar arasında ortayaşlı 1 kişini göstərdi:-Məsələn, siz! Siz çox əsəbi insansınız. Eyni zamanda kobud və mədəniyyətsizsiniz. Həyat yoldaşına hər kəsin içində qışqırır və bunu kişilikdən sayırsınız. Əslində isə bu cahilliyin əlamətidir. Siz səhv hərəkət edirsiniz və dəyişmək istəmirsiniz. Özünüzü haqlı sayırsınız və sizin fikrinizcə hamı səhvdir, bircə siz düzgünsünüz. Siz hamının içində boğazını arıtlayıb yerə tüpürən və bunu normal hesab edən xudbin insansınız. Siz ali təhsilli deyilsiniz. Və Aristoteli oxumamısınız...Görürsünüz? sizə nifrət etmək üçün yetərincə dəlil və səbəb gətirə
bilərəm.
həmin kişi yarı pərt, yarı təəccüblü halda Ayselə