edirəm.-Könül Çinarənin qulağına pıçıldadı.
-Bu aralar bir məsələ haqqında çox düşünürəm. statistikalar göstərir ki, rayonlarda və kəndlərdə qadın zorakılığı və ailə-məişət zəminində baş verən cinayətlərin sayı daha çoxdur. Biz bir klinika olaraq, bu statistikaya laqeyd qala bilmərik. Statistikalar göstərir ki, daha çox cənub və aran royonlarında bu hadisələr baş verir. Mən də belə qərara gəldim ki, biz bir klinika olaraq bəzi işçilərimizi rayonlara və kəndlərə göndərək. Bizə orada daha çox ehtiyac var, nəinki paytaxtda. Bakıda klinikalar, məsləhətxanalar çoxdur. Vəkil tapmaq çox asandır. Addımbaşı klinikadır. Ama rayonlarda bu yoxdur. Bir vətəndaş olaraq, bu məni narahat edir. Mən çox istərdim ki, klinikamızın bəzi işçiləri həmin rayonlarda da fəaliyyət göstərsinlər. Mən bayaq 2-3 şirkətlə bu məsələ haqqında danışdım. Onlar mənim bu fikrimi müsbət qarşıladılar. Və bu layihəni həyata keçirəcəyim təqdirdə, bu işə sponsorluq edəcəklərinə söz verdilər. Həmin rayonlarda işləyəcək işçilərimiz, fərqi yoxdur, həkim, psixoloq və ya hüquqşünas olsun, hər biri hər bir şeylə təmin olunacaq və məvacib daha yüksək olacaq. Hə, xanımlar, nə deyirsiniz bu məsələyə?
Xanımlar bir-birilərinə baxdılar.
-Axı bizim ailəmiz, evimiz buradadır –Könül narazı halda mızıldandı.-Bu necə olacaq? Ailəmizi atıb, necə gedək? Yəqin ki, həyat yoldaşlarımız buna icazə verməz.
-Mən heç kimi məcbur etmirəm. kim istəsə, könüllü şəkildə. Kim kənd həyatını sevirsə...Yaxşı xanımlar, bu təklifim barədə düşünərsiniz.-deyib, baş həkim onlardan uzaqlaşdı.
-Bu Fərhad müəllim də ki...-Könül donquldanmağa başladı. –Məgər bizim ailəmiz , şəxsi həyatımızı yoxdur? Bu ofisiantlar da gözə dəymir. Içməyə nəsə istəyirəm. nəsə. gedim görüm içməyə nəsə tapıram?-deyib, Könül Çinarədən uzaqlaşdı. Çinarə qayğılı baxışlarla ətrafına nəzər saldı. Bir –birindən dəbdəbəli geyinmiş xanımlar. Incə, zərif şarmlı siluetlər. Göz qamaşdırıcı libaslar. Yaraşıqlı, ziyalı bəylər. Əllərindəki qədəhlər. Üzlərindəki təbəssüm. Edilən