-Çinarə xanımı yanıma dəvət edirəm –baş həkim Çinarənin daxili monoloqundan xəbərsiz şəkildə onu lövhənin yanına çağırdı. Çinarə ayağa qalxdı və gülümsəməyə çalışdı. Asta addımlarla gəlib, baş həkimin yanında dayandı. Auditoriyaya baxdı. Hamı ona qibtə edirdi. O, işində uğur və müvəfəqiyyət qazanmış bir qadın idi. Ama Çinarə sol tərəfdə, 2-ci sırada oturan Səmayəyə qibtə edirdi. O, həkim kimi elə də uğur qazanmamışdı. Ama çox gözəl bir ailəsi vardı. Və o, indi buradan evə gedəndə, əri, uşaqları onun yanında olacaq. O, sağ tərəfdə 6-cı sırada oturan Əminəyə qibtə edirdi. O, çox həyasız və güzəştə getməyən qadın idi, ama indi də əri onun yanında idi, və tez-tez işçilərə əri ilə çəkdirdiyi mehriban, səmimi foto şəkilləri göstərirdi.
-Çinarə xanım, -baş həkim Çinarəni fikir dumanından ayırdı. –Siz çox savadlı, qabiliyyətli bir qadın, işini məharətlə görən, insanların qəlbinə yol tapa bilən psixoloq və nümunəvi bir ailənin xanımısınız. Bizə öz uğurlarınızın sirrini açmaq istəyərdinizmi? Bəlkə bizimlə paylaşacaq, bizə demək istədiyiniz nəsə var ki, işçilərimiz sizdən nümunə götürsünlər. Onlar da işində sizin kimi, yüksək nəticələr əldə edə bilsinlər.
-Mən...Əvvəla...çox təşəkkür edirəm ki,...-Çinarənin dili topuq vurdu. Nə deyəcəyini bilmədi. bir anlıq Nurlanla keçən söhbətini xatırladı:

-İnsanlar süni məsləhəti sevmirlər –Nurlan demişdi: -Onlara nə qədər kitab cümlələri işlətsən, onlar sənə inanmayacaqlar. Onlara nə qədər “Xöşbəxtlik çox gözəl bir şeydir” desən də, onlar bu sadəcə 1 cümlə şəklində gəlib çatacaq. Bu, onlara təsir etməyəcək. Onlar sənə inanmayacaqlar. Onları inandıra bilməyəcəksən!
-Bəs necə etmək lazımdır?
-İnsanlar sevgini kitablarda oxumaq, mahnılarda tapmaq, filmlərdə təsirlənib ağlamaq istəmirlər. Insanlar sevgini həyatda yaşamaq istəyirlər. Onu hiss etmək, sevginin nə demək olduğunu özləri kəşf etmək istəyirlər. Təsəvvür et ki, sən deyirsən: “Sevgi uğrunda mübarizə aparmaq lazımdır”. Onlar bu sadə cümlə kimi gələcək. Nə sevgi? Məgər sevgi