İnsan çox qəribə məxluqdur,həm də çox -çox qəribə. Mən hərdən insanı təbiyyət hadisələrinə, fəsillərə bənzədirəm .İnsanın həyatında baş verən hadisələr belə təbiyyətdə baş verən hadisələr kimi rəngarəngdir.
Bax əziz dostum sənidə bir küləyə bənzətdim .Mənim həyatımda əsən bir küləyə. Əvvəllcə yayda əsən həzin bir meh oldun başladın əsməyə. Sonra yavaş-yavaş gücləndin oldun bir payız küləyi. Və mən o an səni dayandırmağa qərar verdim.. Çünkü dayanmalı idin yoxsa daha tufan,qasırğalar törədə bilərdin həyatımda.
Sən mənim hər kəsdən özümdən belə bəzən gizlətdiyim qəfil küləyim idin. Sənin yaratdığın həzin,ürkək mehin biləsən nələr yaratdı qəlbimdə.?! Sən ilk öncə təsadüfən gəldin mənasız saydığım həyatma.Əvvəllər fikir vermədim.. Güldüm keçdim . Amma özümdə bilmədən gözlərim axtardı səni həmişə .. Sonra maraqlı gəldin. Ona görə ki, toz basmış xəyyallarımın,toz basmış arzularımın tozunu sən təmizlədin. Sanki gözlərimdən sildin kədəri, bu küsdüyüm həyatı mənə yendən sevdirdin. Bu küskün qəlbimdə ümüd işığı yandırdın.. Sonra sevgini öyrətdin mənə.. Yaşatdın o duyğunu mənə .. Gizli bir sevda kimi yaşadım səni. Sanki sən gördüyüm ən gözəl yuxu idin. Səni heç kəsə danışmadım. Səni qəlbimdə hər kəsdən gizlin elə bir sevda ilə sevdim ki, indi nə səni unutmaq olur, nə de səndən başqasını sevmək. Sanki sən qəlbimin dərinliklərinə düşmüş və oradan bir daha çıxmayacağın üzərə məhbusa çevrilibsən. Sən qəlbimin solmaz gülü, gizli bir sevdam, şübhə etmədən sığınacağım, dərdlərimi böləcəyim tək həmdəmim, sakit gecələrdə gördüyüm ən gözəl yuxum, yaşadığım ən gözəl xəyal, yaşamağına can atdığım ən sirli dünyam, tufanlı anlarda sığınacağım limanım, qarşılıqsız sevdiyim, tək sevgilimsən...
Amma anladım ki, ya sən gec gəlmisən ya mən tələsmişəm......Biz artıq bu həyatdakı şansımızı itirmişik..Ona GÖRƏ DƏ uzaq durmaq daha yaxşıdır. Küsmə məndən,........Çünkü bizim bu dünyada birləşməyimiz mümkünsüzdür . Bir də deyirlər ki eşqlər,sevgilər həsrət qalanda daha məsum ,,daha gözəl,daha