Körpələrin çoxu həyatının ilk illərində gecələr yaxşı yatmır, ara-sıra oyanır, ağlayır və ünsiyyət istəyir.
Körpəni sakitləşdirmək üçün valideynləri onu ələ alır və bəzən öz yanlarında yatızdırır.
Gecə oyanmağa adət etmiş körpələr hətta bir çox hallarda 15 yaşıdadək bu adətini tərk edə bilmir və gecələr oyandıqdan sonra ata-anasının yatağına gəlir və onlarla bir yerdə yatır. Bu adət valideynlərin rahatsızlığı ilə yanaşı uşağın da şəxsiyyətinin formalaşmasında xoşa gəlməz təsir buraxır. Bu məsələ bir çox ailələrdə ciddi problemə çevrilir.

Bu problemlərlə rastlaşmamaq üçün, körpələri təxminən beş aylığından sərbəst yuxuya getməyə və tək yatmağa öyrətmək lazımdır. Bunun üçün ilk öncə gecələr körpələrin tez-tez oyanmasının və yaxşı yatmamağının nədənlərini öyrənmək gərəkdir.

Körpə uşaqlar gecələr yuxudan niyə oyanır ?

Bu sualın cavabı çox sadədir, onlar gecə yuxudan oyanmağı sadəcə kəşf edib və bu kəşf onların doğal istəyindən irəli gələn amildir, belə ki, bütün körpələrin anadan olandan sonra xarici mühitə öyrəşməsi müəyyən vaxt istəyir. Körpənin xarici mühitə öyrəşməsi əslində onun valideynlərinə, özəlliklə anasına isinişməsi ilə başlayır. ( Ağız südü yazısında bu haqda yazmışdım). Bütün varlığı ilə anaya bağlı olan körpəni tək yatmağa öyrətmək birdən-birə baş vermir bu tədricən olmalıdır.

Körpə anadan olarkən onu xarici mühitə öyrətmək üçün özümüzə alışdırırıq. Lakin , elə ilk günlərdən körpənin ana ilə və ananın qucağında yatmaq ehtiyacına baxmayaraq, ana yuxuya gedərkən çağanı qoynunda saxlamamalıdır. Burada ana nə qədər ayıq yatmağa cəhd etsə də, yuxuya getdikdən sonra hələ özünü müdafiə etməyi bacarmayan körpəni yuxu havasına boğmaq ehtimalı var.

Mən Güney Azərbaycanın Ərdəbil və Əhər bölgələrində belə halların baş verdiyinin şahidi olmuşam . 1950-ci illərdə uç belə hadisənin şahidi olmuşam. Bəzi xarici, özəlliklə Avropa ədəbiyyatında ananın ilk aylarda körpə ilə yatması təbliğ olunur və bunun heç bir problem olmadığı vurğulanır. Ona görə