Rahat olmağı öyrəndim... Ölümün xaricində heç bir şey göründüyü qədər əhəmiyyətli və təcili deyil... Coşğulu və şən olmadığım zaman bunun heç kimin günahı olmadığını və gülümsəməm lazım olduğunu öyrəndim... Cəsur olmağı, deyilsəm belə elə davranmağı öyrəndim... Necəsə arada ki fərqi kimsə anlamır... Cazibəmlə 15 dəqiqə idarə edə bildiyimi, ondan sonra mütləq bilməyim lazım olan bir şeylər olduğunu öyrəndim... Heç kimsənin sirr saxlamadığını öyrəndim... Çünki hər kəs birinə söyləmək ehtiyacı hiss edir... Cavabını bilmədiyim və əmin olmadığım mövzularda bilmirəm demənin daha faydalı olduğunu öyrəndim...

Ağzımı bağlı saxladığımda çox səhv etmədiyimi öyrəndim... Müvəffəqiyyətə çıxan bir lift olmadığını, dırmaşmaq lazım olduğunu öyrəndim... İnsanların mənə yalnız mən icazə verdiyim şəkildə davrana bildiklərini öyrəndim... Qısqanclığın xoşbəxtliyin düşməni olduğunu və xoşbəxt olmaq üçün başqalarına güvənmənin sonsuza qədər xəyal qırıqlığı gətirdiyini öyrəndim... İnsanların özündən daha az müvəffəqiyyətli insanlarla müvəffəqiyyətini, bədbəxt insanlarla xoşbəxtliyini danışmaması lazım olduğunu öyrəndim... Başqaları üçün mənfi düşünüb mərhəmətsiz və incidici olanların əslində gücsüz kəslər olduğunu və sevgini yalnız güclü insanların bildiyini öyrəndim... İnsanlara artıq hirslənmirəm, çünki həyatlarında səhvləri, problemləri, bədbəxtlikləri olan insanların qarşılarındakıları öz yerlərində görməyə çalışdıqlarını öyrəndim... Mən bu səhvi necə etdim demək yerinə ən mükəmməl düşünənlərin belə səhv edə biləcəyini, əhəmiyyətli olanın dərs alıb təkrarlamamaq olduğunu və yeni səhvlərdən daha az zərərlə çıxmağı öyrəndim... Həyatda ki ən əhəmiyyətli həllin nəyin əhəmiyyətli olduğuna qərar verib gerisini atmaq olduğunu öyrəndim...

MƏNİ TƏNQİD EDƏN, MƏNƏ BİR ŞEYLƏR DEMƏ BACARIĞINI ÖZÜNDƏ TAPANLARA CAVAB VERMƏMƏYİ ÖYRƏNDİM. ÇÜNKİ HEÇ BİR ZAMAN bitməyəcək... Yalnız dərs almaq üçün arxama baxmağı, yalnız yüksək səslə düşünə bilmək üçün məsuliyyəti bir başqasına izah etməyi