SUSDUM
Demək istədiklərimi deyə bilmədim susdum susdum susdum!. Özümü danladım danış dedim susma susma de dedim. Alınmadı özümün sözüm belə keçmədi özümə Susdum.. Demək istədiklərim düyünləndi qaldı ürəyimdə, gizləndim bir küncdə. Bəzən
susaraq kifayətləndim yenədə dinmədim susdum ... Əslində Susmaqda çətindir! Sanki qəlbim dənizə dəyib qayıdan dalğalar kimi coşur susuram, sanki elə bir külək əsir ki,toz aləmi bürüyür susuram,sanki aləm danışır hamı gülür mənsə bir uşaq. Heç nəyi başa düşməyən,sakitcə ətrafda nə baş verir deyən uşaq kimi susuram susuram...! Demək istədiklərim düyünləndi deyə bilmədim.Beləcə illər keçdi mən dahada susmağı öyrəndim.. Keçən zaman heç nəyi dəyişdirmədi. Mən burdayam, hisslərim dahada güclü,səndə varsan. Yanımda yox uzaqlardasan amma varsan,həmişə olmusan,susaraqda olsa səninlə nəfəs almışam səninlə yaşamışam.....
Niyə susdum ki bilmirəm. Sənə baxanda ALLAHA səni nə qədər sevdiyimi deyirdim.Axı ALLAHIN bildiyini niyə səndən gizlətdim.? RƏBBİM məni başa düşürdüsə, sənin məni anlamayacağından niyə qorxdum niyə susdum? Sənə görə nifrət elədim həyata amma məni tərk etməyən sadəcə həyatım oldu! Nöktə qoydum qəlbimdə sənə,sənsiz günlərə, sənli düşüncələrə...!
Bağışla məni mən sadəcə qalib gəlmədən itirdiyimi anladım....Və SUSDUM......