il ardıcıl olaraq qanun təmsilçiləri tərəfindən işgəncələrə, təhqirlərə və həqarətə məruz qalan şəxsləri həbsdə saxlamağa dövlətin mənəvi və hüquqi haqqı varmı? Hesab edirəm ki, 1994-cü ilin oktyabrından 1995-ci ilin fevralınadək “ölüm korpusu”nda saxlanmış və həmçinin həmin vaxt bura gətirilmiş bütün şəxslər dərhal əfv olunmalı və azad edilməlidirlər. Onlara işgəncə vermiş şəxslər isə cəzalanmalıdırlar. Əks halda hakimiyyət orqanlarının hərəkətlərini polis terroru kimi qiymətləndirmək olar və heç bir demokratiyadan və hüquqi dövlətdən söhbət gedə bilməz”.

Keçmiş anonim “smertnik”: “Əziyyətdən, çətinlikdən və ya dəhşətli işgəncələrdən qollarım arasında ölən məhbuslara həyatlarının son anlarında ağlaya-ağlaya söz verirdim ki, Allahın köməyi ilə sağ qalsam, onların faciəli ölümü barədə yaxınlarına və müvafiq qurumlara xəbər verəcəyəm. Əgər bu gün sussam, onların ruhu con nəfəsimə qədər mənə rahatlıq verməz. Bir çoxları indi Sizə yazdıqlarımı nağıl, əfsanə sayır. Amma bütün bunlar insan ağlına sığmayan qanlı faciədir”.

Cavanşir Qədimov, keçmiş “smertnik”: “2 il 37 gün ərzində 5-ci korpusda yaşadıqlarım 237 illik insan həyatına sığmayan qaranlıq və qorxunc yuxu kimi gəlir... “Osujdyonka”da (məhkəmənin hökmündən sonra cəzaçəkmə müəssisəsinə və ya qapalı həbsxanaya göndərilənə qədər məhbusların saxlandıqları kameralar -M.T.) iki gün ərzində inana bilmirdim ki, “oradan” çıxmışam. Qorxurdum ki, birdən gəlib deyərlər ki, səhvə yol verilib!.. Əgər mənə desəydilər ki, səhv olub və “ora” qayıtmalıyam, o zaman özümü öldürərdim. Şadam ki, “ölüm korpusu”nun həqiqətlərini açmağa, heç bir ixtiyarı olmadan insanları döyə-döyə, alçaldaraq öldürən cəlladların - məhz cəlladların maskalarını cırmağa çalışan bir adam tapılıb. Demokratik ölkədə kimliyindən asılı olamayaraq belə vəhşilərdən və onların törətdikləri vəhşiliklərdən yaxa qurtarmaq lazımdır”.

Anonim “smertnik”: “Buradan çıxış yoxdur. Olsa da belə, bu qədər vaxtdan sonra mən onsuz da normal fiziki və psixi durumda