t paltarlarını ələ keçirib satırmış, yararsız olanları isə tullayırmış.

Kaxin və iki nəzarətçi təzə “smertniki”i hələ Bayıl türməsinə gətirildiyi ilk gündən tanıdığı “Şah Qacar” ləqəbli Məhəmmədin - operativ iş üzrə rəis müavininin kabinetinə gətirdilər.

...İstintaq altında olaraq Bayıl türməsinə gətirildiyi ilk gündə onu geniş işıqlı kabinetə gətirmişdilər. Stol və divar boyunca stullar vardı. Stolun arxasında mayor formasında 40-45 yaşlı sağlam bədən quruluşuna malik bir kişi oturmuşdu. Şişkin və qızarmış gözləri və sifəti yeyib-içmək məclisinin nəticələrindən xəbər verirdi - türmə məmurları belə məclislərin düşkünü olurlar.

Məhəmməd yırğalanıb yerindən qalxdı və əlində nə isə bir vərəqə tutaraq “zek”ə yaxınlaşdı. Nəfəsindən spirt iyi vura-vura ikrahla bir neçə “xoşgəldin” söyüşü bağırdı. Görünür, o hələ məhkəmənin hökmündən əvvəl məhbusun təqsirli olub-olmadığına dair məsələni özü üçün həll etmişdi. Bu arada kabinetdə olan 10 türmə əməkdaşı məhkumu əhatəyə almışdılar. Elə ilk cavab cəhdində onu yerə yıxdılar. Məhkumun hələ rayon polis idarəsində döyüldükdən sonra sağalmamış bədəninə bütün tərəflərdən təpiklər, dəyənəklərlə, taxta parçaları ilə zərbələr yağdırmağa başladılar.

Dəqiq-dürüst 10 dəqiqə döyəndən sonra onu ayağa qaldırdılar. Qandalı açdılar və əllərini qabağa uzadıb ovuclarını açmağa məcbur etdilər. Məhəmməd stoldan qəribə - qısa və sanki ortadan sınmış bir dəyənək çıxardı, azğın və quduz tərzdə məhkumun əllərinə döyəcləməyə başladı. Növbə ilə 20-30 zərbədən sonra kəskin ağrı bir qədər ötüb keçdi və əlləri keyləşməyə başladı. Məhəmməd onun hər iki əlini “düzəltdi”. Sonra yenidən vurub yerə yıxdılar və Məhəmmədin göstərişinə uyğun olaraq 15 dəqiqə döydülər. Ardınca məhkumu həyətdə balaca fəvvarənin yanına apardılar, əllərini dəmir qəfəsə bağladılar və Məhəmməd bu dəfə bir qədər böyük ölçülü dəyənəklə onu huşunu itirənə qədər