bölüşürdü. Bu isterik ruhi xəstə Kaxinin “press-komanda”sının (“press” dustaqların vəhşicəsinə döyülməsi prosesini nəzərdə tutur - M.T.) üzvü idi, baxmayaraq ki, heç də ən qəddar üzv deyildi. Adətən, onun vəzifəsi məhbuslarla bağlı raportlar yazmaq və öz isterik qışqırıqları ilə digər “pressovşik”lər üçün “işgüzar” atmosferin yaradılmasından ibarət idi.
...Ardınca Kaxin üzünü “smertnik”ə tutub bağırdı: “Qulaqlarını nə şəkləmisən? Tez ol, paltarını dəyiş”. Mülki geyimin əvəzinə məhkum qara-boz zolaqlı xüsusi paltar, eynilə bu görünüşdə şalvar və “tabletka” papaq aldı. Əvvəllər o belə paltarları yalnız faşist əsir düşərgələrinə dair filmlərdə görmüşdü, indi özü də “zolaqlı”ya çevrildi. “Smertnik”lər və xüsuslə təhlükəli residivistlər üçün nəzərdə tutlan bu paltarla 5-ci korpusun sakinləri yalnız 1998-ci ildə ölüm hökmü ləğv edildikdən sonra vidalaşdılar.
Məhkum öz kamerasının qarşısında “səmimi” bir məsləhət də eşitdi: “Qulaq as, əgər yaşamaq istəyirsənsə, özünü elə apar ki, öz səsini özün də eşitməyəsən, onda mənim də yadıma az-az düşərsən. Yaşamaq istəmirsənsə, mənə işarə elə, ləzzət alacam. Eşitdin məni? Təkrarlamaq fikrim yoxdur!” Sonra Kaxin kameralardan birinin qıfılını açdı, qapını açıb məhkumu içəri tulladı: “Qonağı qəbul edin, belə-belə olmuşlar! Demişdim ki, təzəsini gətirəcəm - sözümə əməl etdim”.
Məhkum kameranın astanasından içəri daxil oldu. Məntiqlə bu kamera onun son sığınacaq yeri olmalıydı. Starşinanın məsləhəti onun yaddaşında ağır yük kimi möhkəmlənmişdi. Sonralar o əmin oldu ki, bu sözlər elə-belə hədə deyilmiş.

“ZİRZƏMİ”
Bayıl türməsinin keçmiş “ölüm korpusu”nda 16 kamera və hamam yerləşirdi. Hamamla üzbəüz hər bir dustaqda daxili səksəkə doğuran və güllələnmə zirzəmisinə açılan qapı vardı. Zirzəmidə 4 otaq vardı və onalrın hamısı ikiqat qapı ilə səsi izolyasiya edirdi. Dəhlizdən zirzəmiyə giriş qapısı iki qıfılla bağlanır və elektron qıfılla “avtomatik” olaraq bloklanırdı. Sonralar bu qapıya da “gözlük” və “korpuşka” (məhkumlara yemək