edirdi ki, bu “qanlı pullar”ı türmədən çıxarmaq olmaz və bu pullarla müxtəlif komissiyalara qonaqlıq verirdilər.
...Maşın kiçik həyətə daxil olandan sonra korpusun hər iki giriş qapısı - bütöv və qəfəsli qapılar açılırdı. Sonra korpusa, həmişəkindən daha çox sayda - 4-5 nəfər adam daxil olurdu. Edamın icrasında türmə rəisi, onun rejimə nəzarət üzrə müavini, baş həkim, nəzarət üzrə prokuror, xüsusi ekspert (uçot aparan informasiya mərkəzibnin nümayəndəsi) və iki icraçı iştirak edirdi. Güllələnmələrdə iştirak etməyən türmə nəzarətçiləri edam zamanı starşinanın otağında oturub araq içirdilər.
Məxfiliyi təmin etmək üçün icraçılar dəhliz boyunca zirzəmiyə keçərkən növbətçi türmə nəzarətçiləri bütün kameraların qapılarında gözlükləri və “kormuşka”ları bağlayırdılar. Bəzən hətta korpusda işıqları söndürürdülər. Bütün edam qrupu güllələnmə zirzəmisinə tərəf keçirdi. Burada starşinanın növbəsi çatırdı. O lazımi qapıya yaxınlaşırdı, avtomatik qapını əl mexanikası ilə açırdı ki, maqnit ling güclü səs çıxarmasın. “Kormuşka”nı açıb starşina edam qurbanını çağırmalı, arxadan əllərini qandallayıb zirzəmiyə aparmalı idi. Dəhlizdə müqavimətin qarşısını almaq üçün starşina ilə yanaşı iki nəzarətçi də məhkumu müşayiət edirdi. Bəziləri starşina Saləddinin davranışında müşahidə etdikləri xarakterik qəribəliklərə əsasən də edamların yaxınlaşdığını deyə bilirdilər. Adətən, starşina edamlardan əvvəl və sonra 2-3 günlüyə yoxa çıxırdı və edam günü sərxoş olurdu. Məhkimlar dəhlizdə addım və danışıq səslərinə diqqətlə qulaq asırdılar - hər bir məhkumun dalınca gələ bilərdilər. Əgər eyni iş üzrə iki və daha çox əlbir vardısa və püşk onlardan birinə düşmüşdüsə, o zaman qalanları da edama hazırlaşa bilərdilər - adətən, əlbirləri eyni gündə edam edirdilər. Elə olub ki, bir güllələnmə seriyasında 6 məhkum edam edilib. Müstəqqillik əldə edildikdən sonra 4 yanvar 1992-ci il tarixində axşam saat 5 radələrində 130-cu kameradan 68 yaşlı Gəncəli Camalı edam ediblər. Sanki onu əvvəlcədən edama